AV. XHABIR ZEJNUNI
Në portalin TheOsmanlit, në një status në FB (16.01.2018), shkruhet si vijon: “Në urimin që radio Vatikani ka botuar me rastin e 550 vjetorit të Skenderbeut, radio Vatikani citon papë Palin VI1, i cili i quan muslimanët “gjak i prishur””. Sapo bëra një koment modest aty, menjëherë e fshinë komentin tim dhe më bllokuan për të komentuar në vijim! Ky fakt, më shtyu që bë bëj një koment akoma më të detajuar.
Ja dhe fraza e “inkriminuar” sipas TheOsmanlit: “E nëse historia ju ka parë të shtypur e të shpërndarë, mirësia e Zotit ka bërë që ju, me gjithë anëtarët e “gjakut tuaj të shprishur”, me aktivizmin e gjallë të lindur e me njohuritë e fituara, të ktheheni kudo në ndërmjetësues aleancash e bashkëpunimesh, që shpesh, ju kanë bërë paraprijës të ekumenizmit modern“.
Ja dhe fraza e “inkriminuar” në gjuhën italiane: “E se la storia vi ha visti oppressi e dispersi, la bontà di Dio ha fatto che voi, con tutti i membri del vostro “giàku i shprìshur”, con la fervida attività innata e con la comprensione acquisita, vi rendeste dovunque tramite di alleanze e collaborazioni, che spesso vi hanno resi anticipatori del moderno ecumenismo”. Atëherë.
Papa Pavli VI me termin “gjak i shprishur”, nuk ju referohej muslimanëve, por aludonte për murtajën komuniste në Shqipëri. Ati i Shenjtë, i referohej komunitetit shqiptar bashkë me “gjakun e shprishur”, me shpresën se edhe ky “gjak i shprishur” do kthehej në rrugën e Zotit. Bëhet fjalë për takimin që Papa Gjon Pavli VI pati me një grup shqiptarësh me 25 prill 1968.
Por, nëse mes komunistëve ka pasur edhe muslimanë, ketu nuk është faji i Atit të Shenjtë. Pasi “gjakun e shprishur” e kanë pasur KOMUNISTËT muslimanë, katolikë apo ortodoksë. Nuk mund të ngulmohet po ashtu se Ati i Shenjtë me termin “gjak i shprishur”, ka aluduar për muslimanët ngaqë përqindja e komunitetit musliman në Shqipëri është më e madhe se ajo e komuniteteve të tjera fetare. Në fjalimin e Atit të Shenjtë, nuk përmendet asnjëherë fjala MUSLIMAN.
Po ashtu, ai fjalimin e tij e nis me këtë frazë: “Të dashur bij të Shqipërisë” (“Carissimi figli d’Albania”). Vetëm fraza e hyrjes, dëshmon se Ati i Shenjtë i drejtohet gjithë popullit shqiptar pa asnjë dallim besimi fetar dhe pa përjashtuar askënd. Do kishte qenë ndryshe nëse Ati i Shenjtë do i drejtohej pjesëmarrësve në takim me këtë frazë: “Të dashur bij kristianë të Shqipërisë”.
Në këtë rast, ai do përjashtonte pjesën tjetër të popullsisë së Shqipërisë nga urimi, duke lënë shkak pastaj për interpretimin e termit me “gjak të shprishur” (…). Në fjalimin e tij, Ati i Shenjtë përmend shumë fjalë shqipe, si: bessa, ndera, burrnìa, duke respektuar shumë këto virtyte të popullit tonë. Virtyte, që nuk kanë lidhje me asnjë besim fetar, por që i referohen vetëm popullit shqiptar në tërësi. Kaq sa për sqarim.
Edhe diçka tjetër.
Kujdes me përkthimet.
Dhe me dekodifimin e frazave te “diskutueshme” (…)!
