Poezi: Zymer Mehani
(Dëshmores, Ganimete Gjylani)
Ky truall amtar
Kjo tokë anembanë
Prore me lulëkuqe
N’fushat e paanë
Harlisen drejt qiellit
T’Kosovës kreshnike
Lulëkuqet shqiptare
T’rrënjëve ilirike
Kur moti u prish
Ushtonte vatani
Rroku armët shpejt
Ganimete Gjylani
Shqipe në flatrim
N’stuhi, suferinë
Për t’atdheut liri
S’u tremb asnjë grimë
Lum nëna që e lindi
Që e rriti kjo tokë
Në radhë të UÇK-së
U rreshtua me shokë
Përgjigje armikut
I dha me rafale
Këmba këlmbës i ndoqi
Nëpër fusha e male
Sulej shqipja vrik
Mbi të zinjtë armiq
Me vrull guximtareje
E nuk trembej hiç
Zemërtrime ishte
Kjo shqipe e malit
Iu përgjigj kushtrimit
Të Adem Jasharit
-Atdheu në rrezik
O trima dhe trimëresha
Me gjoks e ta mbrojmë
Dhe me besa-besa
Ganimete Gjylani
Në t’atdheut altar
Ra për të ndriçuar
Si diell rrezear
Ndrit këtë tokë arbërore
LAVDI, TY DËSHMORE!
