Iliriana Koleka
Dikush duhet të çajë erën i pari dhe ne të tjeret që mbrohemi pjesërisht me krahë nga njëri tjetri, duhet t’i jemi mirënjohës këtij trimi.
Nesër, seicilit prej nesh. mund t’i bjerë detyra e vështirë të çajë erën në ballë dhe mos kujtoni se do ta ketë të lehtë, ndaj mirënjohje për të parin.
Kur i pari lodhet e s’ia del dot, zëvendesohet dhe nese ky i fundit prapë lodhet, zevëndësohet sërish.
Pasnesër, kur shumica, do të jenë në gjëndje të çajnë erën, atëhere të parët do të jenë bërë një dukuri e zakonshme.
Paspasnesër, të pareët, do të jemi ne.
PRIJINI KËTIJ KOMBI
Kur duam të ikim larg
Fluturojmë në formë V-je
Seicili nga ne mbulon erën
E atij që vjen pas
Punën më të madhe e bën timonjeri
Ai lodhet më tepër
Se para tij, kërkënd, s’ka
E keni provuar të çani ajrin të parët
Për çdokënd është e lodhshme kjo llogari
Po kur i’a del mbanë dhe ka mbrapa një tufë
Ndjehet krenar për velën
Që s’e ka njeri
Ndaj i prini këtij kombi
Fitimtarë, me radhë
Formoni majën e Vësë
E bëheni pa frikë
Seicili nga ne, të ketë tufën e tij pas
Dhe shumë tufa njëherësh
E çojnë para Shqipërinë.
MBANI VESH
Mbani vesh, po lëviz harkun
mbi telat e shtrënguar
Që mund ti këpus
Me forcën e krahut
Po luftoj ankthin
Po i jap zëmër atij që
ndjehet i shkatërum
Prapë s’ia dolëm
Prapë humbëm o shokë
Na morrën gjithshka
Na lanë lakuriq
Po shpresën s’na e morrën
As dëshirën e madhe
Për të nis nga e para
Një jetë më të mirë
Dhe s’është e thënë që t’humbim
Dhe kësaj radhe
Ju miliarderë mbani vesh
S’na e hidhni dot
Do ju shënojmë me të zes
Ju që kapitalit i faleni
Dhe ju bankjerë
Që na hodhën në kosh
Dhe kështu do ju njohim
E s’do ju lëmë të na afroheni
Të na helmoni shpirtin
Me para e rryshfet
Jo, jetohet më mirë
Kur duam njëri tjetrin
Pa futur në hesap
Pasuri e interes.
STËRMBESA E GJERGJ ELEZ ALISË
Njëherë në viset e bukura të Thethit
U duk një bajloz i huaj e i gjatë
Pa në Valbonë një bukuroshe flokëverdhë
I mahnitur e i ngratë, ngeli shtang
– O ilire e bukur, flokëgërshetë
Mbushmë mushkritë me aromën tënde
Je veç një vegim, apo je e vërtetë
Cilës dere i përket, o bukuri e këndshme?
– Jam stërmbesa e Gjergj Elez Alisë
Atij që bajlozat i rrinë larg, si vdekjes
Atij që i këndohen këngët e trimërisë
Si trim i rallë, që shok s’i gjëndet
– O flokëartë e Valbonës e lugjeve të Vojit
Kësaj radhe, bajlozi juaj i zi, jam unë
Stërgjyshi yt nesër me mua duhet të luftojë
dhe sigurist që do të humbë
– Stërgjyshi im ka marrë në luftë nëntë plagë
E nëntë janë fitoret e lavdishme të Shqipërisë
Nëntë bajlozave Gjergji jetën i’a ka marrë
E kështu do ta pësosh dhe ti, bajloz i zi!
Bukuroshja e Thethit këndon një këngë
Buzët prush i lënë pas një varg shkëndijash
Sytë boj-ulliri gjelbërojnë këtë vënd
Zogjtë këngëtarë i mbajnë iso bilbilash
Në kullën e tij Gjergji dergjet i pagojë
Stërmbesën e pyet me sy e me ballë
Të nesërmen ajo gjokun për luftë do shalojë
Kishte ca vjet që e bënte, s’ishte hera e parë
– Heu, ja ku më ke, o bajloz i zi
Vetëm një nga ne del gjallë nga ky prag
Helmetën Ilira e kish ulur mbi sy
dhe në shtat mbante rrobat e stërgjyshit legjendar
Dueli u bë me dëshmimtarë gjithë fshatin
Që nga shkrepja e diellit e deri sa ky u fal
Shpatat, topuzat, sëpatat u kryqëzuan
Nga kreshnikja shqiptare e bajlozi i gjatë
Kur dielli dha shpirt e hëna u ngrit për të ndriçuar
Kreshnikja ilire Bajlozin e mundi
Ky u këput në gjunjë, me sytë e perënduar
E i kërkoi t’i shihte fytyrën, si porosi e fundit
Ilira u bind e hoqi helmetën
e flokët e artë me gërsheta vërshuan
Sytë jeshil me ëmbëlsi iu drejtuan fshatit
Rënkoi Bajlozi “qënka bukuroshja e mallkuar”
Fshati brohoriti një legjendë që nisi
Heroinën e re në derën e Gjergj Elez Alisë
Bajlozat s’duhet të shkelnin më në këto vise
Se pa frymë do mbesnin në tokat e Shqipërisë.
—– E perkethyer ne Italisht nga autoria Iliriana Koleka —–
LA BISNIPOTE DI GJERGJ ELEZ ALIA
Una volta nei paesi rurali di Theth
Un cavaliere straniero, è arrivato
Vide in Valbona una bella bionda
Rimase stupito e meravigliato
– O bella illirica, treccia di cappelli
Riempi i miei polmoni con il tuo profumo
A quale famiglia nobile appartieni,
Sei veritiera, o sei visione e fummo?
– Io sono la bisnipote di Gjergj Elez Alia
Per il quale compone eroici brani la gente
Il nobile che i cavalieri temono di più
Il bravo coraggioso che ci diffende
– Bionda di Valbona e di queste parti!
Questa volta, il cavaliere nero hai davanti
Il tuo bisnonno domani, con me deve combattere
e certamente perderà presto le staffe
Il mio bisnonno si è ferito nove volte
In guerra l’Albania ha avuto nove vittorie
A nove cavalieri la vita tolse
E identica sarà la tua sorte
