{"id":19309,"date":"2017-10-25T06:19:27","date_gmt":"2017-10-25T06:19:27","guid":{"rendered":"http:\/\/www.fjala.info\/?p=19309"},"modified":"2017-10-25T06:19:27","modified_gmt":"2017-10-25T06:19:27","slug":"ne-vilen-e-koleksionistit-plak","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/jehonashqiptare.al\/fjala\/ne-vilen-e-koleksionistit-plak\/","title":{"rendered":"N\u00cb VILEN E KOLEKSIONISTIT PLAK"},"content":{"rendered":"<p><strong>KRISTAQ TURTULLI<\/strong><\/p>\n<p style=\"text-align: center;\"><em>novel\u00eb<\/em><\/p>\n<p><strong>I<\/strong><\/p>\n<p>Posht\u00eb dritares oshtiu buria e makin\u00ebs. Duke u p\u00ebrtypur u vesha dhe dola. Nuk munda t\u00eb p\u00ebrfundoja s\u00eb ngr\u00ebni. Para pes\u00ebmb\u00ebdhjet\u00eb minutash u ktheva nga pazari. Vehbiu m\u00eb priste n\u00eb k\u00ebmb\u00eb p\u00ebrpara makin\u00ebs, der\u00ebn e ka l\u00ebn\u00eb hapur dhe nga brenda del tymi i duhanit si oxhak kaldaje.<br \/>\n-Hello! -ia b\u00ebri dhe m\u00eb shtr\u00ebngoi dor\u00ebn fort. Shkundi ndenj\u00ebsen prej pluhurit t\u00eb duhanit, flaku bishtat e cigareve n\u00eb koshin e plehrave dhe ma b\u00ebri me kok\u00eb t\u00eb niseshim. N\u00eb makin\u00eb t\u00eb mbahej fryma prej er\u00ebs s\u00eb r\u00ebnd\u00eb t\u00eb duhanit, por s\u2019i rash\u00eb n\u00eb sy.<br \/>\nVehbi \u00c7ezma \u00ebsht\u00eb vejan, burr\u00eb i vjet\u00ebr, trupmadh, me pak kurriz t\u00eb dal\u00eb, me syze t\u00eb m\u00ebdha optike, skeleti metalik i mbulon dy qeskat e vogla posht\u00eb syve. Flok\u00ebt e bardha i q\u00ebndrojn\u00eb si iriq, t\u00eb ngritura p\u00ebrpjet\u00eb.<br \/>\n-Erdha me ngut, -m\u00eb tha Vehbiu. Preu makin\u00ebn nga e djathta dhe hyri n\u00eb autostrad\u00eb, pa kthyer kok\u00ebn nga un\u00eb shtoi:-Menaxherit t\u00eb vil\u00ebs s\u00eb koleksionistit plak, i than\u00eb t\u00eb th\u00ebrras\u00eb t\u00eb tjer\u00eb pun\u00ebtor\u00eb, t\u00eb mbledhin dhe ambalazhojn\u00eb rraqet e rrangullat.<br \/>\n-Shum\u00eb rraqe dhe rrangulla paska ky koleksionist plak?- e pyeta.<br \/>\n-\u00c7\u2019e pyet. Nj\u00eb jet\u00eb e t\u00ebr\u00eb, por k\u00ebto rrangulla vlejn\u00eb miliona,- ia b\u00ebri Vehbiu. U mb\u00ebshtet mbi timon dhe shtoi:- Si thua, nuk \u00ebsht\u00eb keq t\u00eb b\u00ebsh ca dollar\u00eb t\u00eb thata, kesh?<br \/>\n-Shk\u00eblqyer,- i thash\u00eb.<br \/>\nPo mbush vitin n\u00eb Kanada dhe akoma nuk kam gjetur nj\u00eb pun\u00eb t\u00eb q\u00ebndrueshme. Shtr\u00ebngesa e ekonomis\u00eb, qiraja e lart\u00eb e sht\u00ebpis\u00eb dhe rritja e \u00e7mimeve \u00ebsht\u00eb e pranishme n\u00eb familje, \u00e7do dit\u00eb, \u00e7do jav\u00eb dhe \u00e7do muaj. Lek\u00ebt e fituara prej shitjes s\u00eb sht\u00ebpis\u00eb s\u00eb t\u00eb par\u00ebve dhe disa kursimet t\u00eb tjera t\u00eb sjella prej m\u00ebm\u00ebdheut avulluan sa hap e mbyll syt\u00eb. Un\u00eb akoma vazhdoj ti b\u00ebj me mendje, hesapet dhe blerjet, me shk\u00ebmbimin e detyruar q\u00eb b\u00ebra para se t\u00eb nisesha. Nga lek\u00eb tmerr\u00ebsisht t\u00eb zhvleft\u00ebsuara n\u00eb dollar\u00eb. Pra i binte nj\u00eb me nj\u00ebmij\u00eb, ndoshta dhe m\u00eb shum\u00eb&#8230; Nejse&#8230; s\u2019qahem, jam m\u00eb mir\u00eb, se\u00e7 isha, por p\u00ebrs\u00ebri malli, nostalgjia&#8230;<br \/>\nPa e kuptuar m\u00eb shkoi mendja tek m\u00ebm\u00ebdheu, mij\u00ebra kilometra larg. Tek qyteti im n\u00eb gji t\u00eb maleve dhe te sht\u00ebpia ime q\u00eb ngrihej mbi kod\u00ebr, por q\u00eb tashm\u00eb nuk \u00ebsht\u00eb m\u00eb e imja. Kund\u00ebr d\u00ebshir\u00ebs sime e shita, m\u00eb duheshin t\u00eb holla p\u00ebr t\u00eb bler\u00eb biletat e shtrenjta t\u00eb avionit, etj. Sht\u00ebpin\u00eb dykat\u00ebshe, solide, t\u00eb ngurt\u00eb, t\u00eb ngritur mbi shk\u00ebmb, e nd\u00ebrtoi gjyshi me parat\u00eb e mbledhura nga kurbeti, kur u kthye prej Argjentin\u00ebs s\u00eb larg\u00ebt. N\u00eb at\u00eb sht\u00ebpi t\u00eb ngurt\u00eb, me shum\u00eb dritare dhe plot drit\u00eb, lindi, u rit dhe u martua im at\u00eb. Atje lind\u00ebn v\u00ebllez\u00ebrit dhe motrat e mija dhe linda un\u00eb. U martova, u deha dhe linda f\u00ebmij\u00ebt. Lan\u00eb frym\u00ebn e fundit prind\u00ebrit e mi dhe tani, n\u00eb at\u00eb sht\u00ebpi t\u00eb dashur, q\u00eb dhe mbr\u00ebm\u00eb m\u00eb doli n\u00eb \u00ebnd\u00ebrr, jetojn\u00eb t\u00eb tjer\u00ebt. Pa e kuptuar psher\u00ebtiva. Pa\u00e7ka se nj\u00eb miku im, me moskok\u00eb\u00e7arje dhe duke zbardhur dhemb\u00ebt e thot\u00eb shpesh; ne fakir\u00ebt idealist\u00eb, na mundojn\u00eb nostalgjit\u00eb e dala mode. D\u00ebgjom\u00eb mua v\u00eblla\u00e7ko, sht\u00ebpia dhe atdheu gjendet atje ku jetohet m\u00eb mir\u00eb.<br \/>\nVehbiu u kollit, si p\u00ebr t\u00eb m\u00eb shkundur prej p\u00ebrhumbjes. Buz\u00ebqesha si fajtor. P\u00ebrpara tij, pran\u00eb xhamit t\u00eb makin\u00ebs, pash\u00eb nj\u00eb fotografi ku n\u00eb t\u00eb kishin dal\u00eb dy vajza t\u00eb p\u00ebrqafuara, flok\u00ebg\u00ebshtenj\u00eb, t\u00eb qeshura, t\u00eb k\u00ebndshme, hund\u00eb majuce. M\u00eb ngjan\u00eb sy dy dall\u00ebndyshka.<br \/>\n-Jan\u00eb mbeskat e mija, -m\u00eb tha Vehbiu me z\u00eb t\u00eb qeshur. Mori fotografin\u00eb n\u00eb duar e ledhatoi, e puthi dhe shtoi:- Kotelet e gjyshit. M\u00eb ka marr\u00eb shum\u00eb malli p\u00ebr to.<\/p>\n<p><strong>II<\/strong><\/p>\n<p>Vehbi \u00c7ezma brodhi p\u00ebr vite me radh\u00eb n\u00ebp\u00ebr shtetet Evrop\u00ebs, derisa mb\u00ebrriti n\u00eb Kanada, s\u00eb bashku gruan, An\u00ebn, nj\u00eb \u00e7ifute t\u00eb trupvog\u00ebl, t\u00eb kolme, me sy t\u00eb m\u00ebdhenj, si filxhan, t\u00eb bukur, mbetur jetime n\u00eb mosh\u00eb t\u00eb njom\u00eb. u njoh\u00ebn n\u00eb Belgjik\u00eb. Ajo punonte vullnetare n\u00eb nj\u00eb shoqat\u00eb bamir\u00ebse, ai shofer. Sa her\u00eb e ndeshte n\u00eb shkall\u00eb, ajo e v\u00ebshtronte rr\u00ebshqanthi me sy t\u00eb habitur dhe atij i reg\u00ebtinte zemra. Nj\u00eb pasdite e priti kur ajo po zbriste nga shkall\u00eb, e t\u00ebrhoqi pran\u00eb vetes, e puthi n\u00eb buz\u00eb dhe i tha:<br \/>\n\u2018Moj sy\u00e7k\u00eb e bukur, do t\u00eb marr p\u00ebr grua.\u2019<br \/>\nAna e v\u00ebshtroi ngultas e hutuar, dhe syt\u00eb e m\u00ebdhenj i u hap\u00ebn, iu b\u00ebn\u00eb si dy liqene t\u00eb kulluar. I shp\u00ebtuan \u00e7ar\u00e7af\u00ebt nga duart dhe z\u00ebdredhur pyeti:<br \/>\n\u2018M\u00eb do ti mua?\u2019<br \/>\n\u2018T\u00eb dua shejtane, t\u00eb dua je si zymbyle. Je shk\u00ebndij\u00eb drite, je e vetme n\u00eb k\u00ebt\u00eb bot\u00eb, si un\u00eb.\u2019<br \/>\n\u2018Kur jemi nj\u00eblloj, t\u00eb dy t\u00eb vetmuar. Merm\u00eb,\u2019 i tha.<br \/>\nPrind\u00ebrit e saj ishin burgosur dhe djegur n\u00eb krematoriumin fam\u00ebkeq, gjerman t\u00eb Dakaut. \u00c7ifutja Ana i q\u00eblloi e mir\u00eb, besnike, i fali Eliz\u00ebn, nj\u00eb vajz\u00eb t\u00eb im\u00ebt me sy t\u00eb m\u00ebdhenj dhe t\u00eb bukur si e \u00ebma, q\u00eb vet\u00ebn dinte t\u00eb qeshte.<br \/>\nArdhja e f\u00ebmij\u00ebs n\u00eb jet\u00eb, ja ngrohu shpirtin Vehbi \u00c7ezm\u00ebs. Kur kishte koh\u00eb t\u00eb lir\u00eb, luante me t\u00eb, e merrte me vete dhe dilte parqeve. Por vajza ju rit shum\u00eb shpejt. Nj\u00eb dit\u00eb kur hanin drek\u00eb, u tha si me shaka:<br \/>\n\u2018 Babush mos u m\u00ebrzit, por un\u00eb do iki prej sht\u00ebpie.\u2019<br \/>\nVehbiut i ngriu luga e gjell\u00ebs n\u00eb dor\u00eb dhe i foli z\u00eb ngjirur: \u2018\u00c7do me th\u00ebn\u00eb kjo, mos u m\u00ebrzit! Ka m\u00ebrzi m\u00eb t\u00eb madhe p\u00ebr prindin kur i ikin f\u00ebmij\u00ebt. Ku do shkosh?\u2019<br \/>\nAjo s\u2019foli dhe ai nuk e pyeti m\u00eb. Besoi trill \u00e7up\u00ebrie. Por pas disa dit\u00ebsh u solli n\u00eb sht\u00ebpi nj\u00eb djal\u00eb t\u00eb ri, t\u00eb ndrojtur dhe dy kordele t\u00eb zeza, t\u00eb gjata i vareshin faqeve. Me syze t\u00eb rrumbullak\u00ebta dhe hund\u00eb majuc. Ai i p\u00ebrsh\u00ebndeti, u ul n\u00eb tavolin\u00eb dhe k\u00ebrkoi t\u00eb hante, si t\u00eb ishte i sht\u00ebpis\u00eb, bile shkoi vet\u00eb dhe mbushi pjat\u00ebn me gjell\u00eb. Vehbiu e p\u00ebrgjonte pa folur, i vinte t\u00eb ngrihej, ta kapte p\u00ebr bythe dhe ta flakte jasht\u00eb. An\u00ebs iu skuq\u00ebn syt\u00eb dhe hoqi dhe vuri tre her\u00eb kap\u00ebsen me flutur nga flok\u00ebt. Asaj kur i skuqeshin syt\u00eb e mb\u00ebrthente nervozizmi. Vehbiu u detyrua ta zbuste v\u00ebshtrimin. Ana u kap\u00ebrdi me v\u00ebshtir\u00ebsi, fshiu syt\u00eb q\u00eb i digjnin dhe ngriti vetullat e habitur:<br \/>\n\u2018Po, ky birbo, sikur po hapet ca si shpejt, si vaji n\u00eb uthull?!<br \/>\nVehbiu nuk donte t\u00eb l\u00ebndohej e bija prandaj ia ktheu me sy: \u2018Mir\u00eb b\u00ebri, buk\u00eb per\u00ebndie \u00ebsht\u00eb&#8230;. \u2018Buk\u00ebn le ta haj\u00eb por vajz\u00ebn mos na i marr\u00eb,\u2019 ia ktheu Ana. Vehbiu hoqi syzet, fshiu qeskat e qullura posht\u00eb syve.<br \/>\nT\u00eb nes\u00ebrmen e asaj dite e gjeti Eliz\u00ebn kur po paketonte valixhen dhe iku si era, s\u00eb bashku me ka\u00e7urrelin, n\u00eb Izrael:<br \/>\n\u2018Do ktheheni shpejt?\u2019 I pyeti Vehbiu duke e mposhtur me v\u00ebshtir\u00ebsi trishtimin.<br \/>\nAn\u00ebs shtr\u00ebngonte duart n\u00eb gji me sy t\u00eb rr\u00ebmbushur. T\u00eb dy t\u00eb rinjt\u00eb v\u00ebshtruan nj\u00ebri tjetrin dhe qesh\u00ebn.<br \/>\n\u2018Qeshni,\u2019 r\u00ebnkoi Vehbiu. \u2018I ikin prindit prej gjirit dhe pa pik\u00eb turpi qeshin. Po kjo pik\u00eb e zez\u00eb.\u2019 Ai i m\u00ebrzitur u t\u00ebrhoq m\u00ebnjan\u00eb, b\u00ebrtiti, shau. Ana e mir\u00eb ndrydhi dhembjen e mori pran\u00eb e qet\u00ebsoi, duke i th\u00ebn\u00eb, i dashur, f\u00ebmij\u00ebt jan\u00eb si p\u00ebllumbat, i lind, i rit, i ushqen, i m\u00ebson si t\u00eb fluturojn\u00eb. Dhe befas, ikin, fluturojn\u00eb, tutje, drejt vendeve t\u00eb tjera si\u00e7 fluturuam ne.<br \/>\n\u2018Ne u detyruam t\u00eb iknim nga syt\u00eb k\u00ebmb\u00ebt,\u2019 u grind Vehbiu:\u2019 Ne ishim t\u00eb dy t\u00eb vetmuar q\u00eb krijuam nj\u00eb \u00e7erdhe&#8230;.<br \/>\nDikur, Vehbiu b\u00ebri nj\u00eb tregti t\u00eb vog\u00ebl, e cila i eci mbar\u00eb, bile bleu dhe dy sht\u00ebpi t\u00eb bollshme n\u00eb qend\u00ebr t\u00eb qytetit. Por gruaja e mir\u00eb dhe e urt\u00eb Ana iu s\u00ebmur papritur, i zuri shtratin. Ai p\u00ebrkujdesej p\u00ebr t\u00eb si f\u00ebmij\u00eb. Nj\u00eb m\u00ebngjes e shoqja e thirri pran\u00eb dhe i tha:<br \/>\n\u2018Kam qen\u00eb e mir\u00eb me ty o Vehbi, t\u00eb drejt\u00ebn m\u00eb thuaj?\u2019 Burri i drodh dhe i rrodh\u00ebn lot.<br \/>\n\u2018\u00c7\u2019m\u00eb thua o Anushja ime, o lulja ime! E mir\u00eb ke qen\u00eb, shum\u00eb e mir\u00eb je, aq sa nuk t\u00eb kisha dhe nuk t\u00eb kam hak,\u2019 i tha.<br \/>\n\u2018E ti ke qen\u00eb burr\u00eb i fort\u00eb, me huqe t\u00eb mira dhe un\u00eb ndjehesha mrekullisht mir\u00eb, o p\u00ebllumbi im, o shqiponja ime. Shtr\u00ebngom\u00eb n\u00eb krah\u00eb, si gjithnj\u00eb,\u2019 i tha ajo.<br \/>\nVehbiu e roku nga shpatullat e dob\u00ebta, e afroi pran\u00eb vetes, e ngjeshi pas gjoksit t\u00eb tij. Frym\u00ebmarrja e saj po ngadal\u00ebsohej. Pas disa \u00e7astesh trupi i An\u00ebs u l\u00ebshua, u var.<br \/>\n\u2018Ana,\u2019 b\u00ebrtiti Vehbiu, \u2018Anaaaa!\u2019<br \/>\nHeshtje, asnj\u00eb p\u00ebrgjigje. Ajo iku, sikur nuk ishte kurr\u00eb.<br \/>\nVdekja e gruas e d\u00ebrmoi shpirt\u00ebrisht dhe ekonomish, falimentoi. Kur ajo i iku, e la vet\u00ebm, Vehbiu e kuptoi sa e kishte dashur dhe sa shum\u00eb qe lidhur me at\u00eb grua t\u00eb vog\u00ebl, t\u00eb dhembshur dhe me sy t\u00eb mrekulluesh\u00ebm. I telefonoi Eliz\u00ebs, s\u00eb bij\u00ebs, iu lut, t\u00eb kthehej, por ajo i tha, \u2018Kam krijuar familje dhe kam vendosur t\u00eb q\u00ebndroj n\u00eb Izrael. Sidoqoft\u00eb ajo erdhi n\u00eb varrimin t\u00eb s\u00eb \u00ebm\u00ebs. Ishte sh\u00ebndoshur, b\u00ebr\u00eb grua. Eliza q\u00ebndroi disa dit\u00eb me t\u00eb dhe iku. Pas disa jav\u00ebsh e mori n\u00eb telefon dhe i tha:<br \/>\n\u2018Baba, po t\u00eb duash eja k\u00ebtej nga ne, n\u00eb Izrael t\u00eb jetosh me ne.\u2019 Vehbiu b\u00ebri dhe nj\u00eb operacion t\u00eb paparashikuar zemre, q\u00eb e rr\u00ebzoi shum\u00eb. I detyruar, i d\u00ebrmuar i shiti t\u00eb dyja sht\u00ebpit\u00eb dhe bleu nj\u00eb sht\u00ebpi t\u00eb vog\u00ebl n\u00eb breg t\u00eb liqenit. Nisi t\u00eb k\u00ebrkonte pun\u00eb. Pas disa p\u00ebrpjekjesh p\u00ebr t\u00eb gjetur nj\u00eb pun\u00eb t\u00eb p\u00ebrshtatshme me sh\u00ebndetin e tij, disa miq \u00e7ifut\u00eb, nga fisi i gruas e rekomanduan t\u00eb pun\u00ebsohej si lulishtar tek nj\u00eb koleksionist pikturash dhe antikuar\u00ebsh.<\/p>\n<p><strong>III<\/strong><\/p>\n<p>Isha i vog\u00ebl kur d\u00ebgjova p\u00ebr ikjen e Vehbi \u00c7ezm\u00ebs. B\u00ebri buj\u00eb n\u00eb qytet. Ai kreu nj\u00eb arratisje spektakulare. Kjo ikje u p\u00ebrfol n\u00eb qytet p\u00ebr vite me radh\u00eb. N\u00eb fillim nuk u besua, pastaj u tha se nuk ka burr\u00eb n\u00ebne ti bjer\u00eb liqenit mes p\u00ebrmes, kur t\u00eb pret e ftohta hidhur e n\u00ebntorit. M\u00eb von\u00eb u besua se qe mpir\u00eb, e vdekur prej t\u00eb ftohtit t\u00eb ujit t\u00eb liqenit dhe kishte p\u00ebrfunduar si t\u00eb gjith\u00eb ikanak\u00ebt e tjer\u00eb me peshqit n\u00eb fund t\u00eb tij. Disa than\u00eb me p\u00ebr\u00e7mim, q\u00eb plumbat e rojeve duhet ta ken\u00eb b\u00ebr\u00eb f\u00ebrtele tradhtarin e kap\u00ebrcimit t\u00eb kufirit t\u00eb shenjt\u00eb shtet\u00ebror dhe flakur si l\u00ebvere n\u00eb brigjet e shtetit fqinj\u00eb. Por pasojat m\u00eb t\u00eb hidhura qen\u00eb p\u00ebr n\u00ebn\u00ebn dhe t\u00eb motrat, t\u00eb cilat i shkul\u00ebn me dhun\u00eb, n\u00eb mesnat\u00eb prej qytetit dhe i internuan n\u00eb nj\u00eb fshat t\u00eb larg\u00ebt, t\u00eb thell\u00eb malor. Fqinj\u00ebt dashakeq than\u00eb se po t\u00eb ishte burr\u00eb, le t\u00eb q\u00ebndronte dhe t\u00eb pranonte pa kompromis fatin e parashikuar, burgun, pushkatimin, si t\u00eb ish.<br \/>\nIkja e Vehbiut ndodhi fill pas arrestimit t\u00eb babait dhe t\u00eb dy xhaxhallar\u00ebve, si familje e deklasuar dhe e lidhur me mbretin. Vehbiu u lajm\u00ebrua prej n\u00ebn\u00ebs, e cila i la n\u00eb duar nj\u00eb shishe t\u00eb vog\u00ebl me vaj dhe nj\u00eb bi\u00e7ak: \u2018Po ti biesh liqenit, lyeju me k\u00ebt\u00eb. Po biesh malit dhe n\u00ebse t\u00eb dalin qent\u00eb ose ujqit prei me k\u00ebt\u00eb\u2019, e porositi. Iku, la pas dhimbjen e n\u00ebn\u00ebs, mori arratin\u00eb pa i dirsur ende mustaqja. I vet\u00ebm, i \u00e7ak\u00ebrdisur, pa pasur tjet\u00ebr rrug\u00ebzgjidhje dhe si rrall\u00eb kush, n\u00eb mes t\u00eb nat\u00ebs, i ra mes p\u00ebr mes, me not liqenit t\u00eb Pogradecit. H\u00ebn\u00eb nuk kishte, nata dhe uji qen\u00eb t\u00eb zeza sterr\u00eb dhe ai voziste, voziste pa nd\u00ebrprer\u00eb. Diku af\u00ebr bregut e gjet\u00ebn gati t\u00eb ngrir\u00eb disa peshkatar\u00eb me peshkarexhe. E mor\u00ebn me vete. E f\u00ebrkuan, ti l\u00ebvizte e ti nxehej gjaku. E mb\u00ebshtoll\u00ebn me batanije dhe e nxor\u00ebn e n\u00eb breg.<\/p>\n<p><strong>IV<\/strong><\/p>\n<p>Makina vraponte n\u00eb autostrad\u00eb. Vehbiut nuk e kishte shkulur prej dh\u00ebmb\u00ebve t\u00eb v\u00ebn\u00eb cigarishten bosh. Trup p\u00ebrkulur v\u00ebshtronte i menduar morin\u00eb e pafundme t\u00eb makinave. Ishte mesdit\u00eb dhe autostrada ishte plot me makina t\u00eb llojeve t\u00eb ndryshme. M\u00eb hodhi nj\u00eb shikim t\u00eb shpejt\u00eb dhe tha:<br \/>\n-Koleksionisti plak nd\u00ebrroi jet\u00eb para disa dit\u00ebsh. Karusel \u00ebsht\u00eb kjo dreq jet\u00eb dhe p\u00ebrgjat\u00eb rrotullimit ngelesh n\u00eb vend. S\u2019 m\u00eb vjen mir\u00eb p\u00ebr ikjen e tij, e njoha nga af\u00ebr, punova, u p\u00ebrkujdesa n\u00eb vite p\u00ebr kopshtin e tij. Ai ishte nj\u00eb nga koleksionist\u00ebt m\u00eb t\u00eb m\u00ebdhenj. M\u00eb duket se t\u00eb kam folur p\u00ebr t\u00eb, &#8211; tha Vehbiu dhe u kollit.<br \/>\n-Po, -i thash\u00eb.<br \/>\nP\u00ebrnj\u00ebher\u00ebsh mu kujtua novela e mrekullueshme: \u2018Koleksionisti i paduksh\u00ebm,\u2019 i Stefan Svajgut. Frika, p\u00ebrulja, p\u00ebrvuajtja, varf\u00ebria e gruas dhe e vajz\u00ebs s\u00eb koleksionistit plak, dhe verb\u00ebria, mall\u00ebngjimi i tij p\u00ebr koleksionin e paduksh\u00ebm. I cili besonte se kishte koleksionin m\u00eb me vler\u00eb dhe l\u00ebmonte me dashuri kartablet e zbraz\u00ebta. Nd\u00ebrsa koleksioni i v\u00ebrtet\u00eb i pikturave, ishte shitur dhe shp\u00ebrndar\u00eb n\u00eb t\u00eb kat\u00ebr an\u00ebt e bot\u00ebs qysh prej nj\u00eb kohe t\u00eb gjat\u00eb.<br \/>\n-Ishte burr\u00eb i mir\u00eb merhumi. Nuk e ke iden\u00eb sa i pasur ishte, i krimbur n\u00eb dollar\u00eb. Nuk kam p\u00ebrse t\u00eb ankohem, m\u00eb mbajti me buk\u00eb. Vet\u00ebm koh\u00ebt e fundit kishte filluar sikur t\u00eb \u00e7kallaisej. P\u00ebrpara se t\u00eb s\u00ebmurej, m\u00eb vinte pran\u00eb kur punoja dhe m\u00eb ankohej p\u00ebr vdekjen e artit, vyshken e luleve dhe t\u00eb vlerave njer\u00ebzore. Kur p\u00ebrfundoja pun\u00eb nuk m\u00eb linte t\u00eb largohesha. M\u00eb th\u00ebrriste brenda dhe m\u00eb tregonte koleksionin e tij. E ndiqja me v\u00ebmendje, e d\u00ebgjoja. Pa\u00e7ka se isha i lodhur dhe m\u00eb flihej. Kopshtaria t\u00eb k\u00ebnaq shum\u00eb, por edhe t\u00eb lodh. Nuk i ktheja fjal\u00eb vet\u00ebm e d\u00ebgjoja, se ndryshe do nxehej dhe do fillonte t\u00eb shkulte lesht\u00eb e kok\u00ebs. I gjori Oneili, i donte lulet! Iku. La pas miliona e miliona dollar\u00eb dhe si t\u00eb gjith\u00eb, me vete nuk mundi ti marr\u00eb, &#8211; tha Vehbiu.<br \/>\n-Burr\u00eb i vjet\u00ebr ishte koleksionisti Oneil?- e pyeta.<br \/>\n-I vjet\u00ebr. I kishte nja tet\u00ebdhjet\u00eb, a n\u00ebnt\u00ebdhjet\u00eb, mbase e nj\u00ebqind. Kur mplakesh si ai, v\u00ebshtir\u00eb \u00ebsht\u00eb ti \u00e7epkat\u00ebsh vitet,- foli me indiferentiz\u00ebm Vehbiu.<br \/>\nMakina la autostrad\u00ebn dhe u fut n\u00eb nj\u00eb rrug\u00eb dyshe, me sht\u00ebpi dhe vila t\u00eb mrekullueshme. P\u00ebrpara shtriheshin l\u00ebndina, me bar t\u00eb gjelb\u00ebr dhe lulet shum\u00ebngjyr\u00ebshe t\u00eb vendosura rreth tyre si korniza pikture. Mua nuk m\u00eb ka r\u00ebn\u00eb rasti, ngaq\u00eb nuk m\u00eb del koha, t\u00eb kaloj n\u00ebp\u00ebr k\u00ebto rrug\u00eb, pas \u2018K\u00ebshtjell\u00ebs franceze\u2019 dhe t\u00eb shoh vilat e m\u00ebdha dhe hijer\u00ebnda q\u00eb fshihen mes pem\u00ebve t\u00eb larta, qindra vje\u00e7are. Rrugicat mes vilave ishin pothuajse t\u00eb qeta, pa kalimtar\u00eb. Vehbiu ndaloi makin\u00ebn p\u00ebrpara nj\u00eb vile t\u00eb madhe, t\u00eb rrethuar me kangjella t\u00eb hekurta, t\u00eb larta, t\u00eb lyer me boj\u00eb t\u00eb zez\u00eb dhe me der\u00eb t\u00eb madhe t\u00eb thurur me kangjella. Shtypi butonin q\u00eb gjendej n\u00eb krah t\u00eb der\u00ebs. Pas disa sekondash, dera e hekurta u shkund dhe l\u00ebvizi, u hap. Vehbiu m\u00eb tha t\u00eb zbrisja. Ai preu makin\u00ebn majtas n\u00eb nj\u00eb rrugin\u00eb t\u00eb shtruar me zift drejt garazhit t\u00eb madh.<br \/>\nU gjenda vet\u00ebm n\u00eb oborrin e madh t\u00eb vil\u00ebs, me rrugina t\u00eb shtruara me zhavorr t\u00eb im\u00ebt. N\u00eb mes dhe nga t\u00eb dy an\u00ebt u hap nj\u00eb kopsht i madh\u00ebrish\u00ebm, ku harlisen bukur lule t\u00eb shum\u00ebllojshme. P\u00ebrpara meje u paraqit\u00ebn si nj\u00eb mozaik i gjall\u00eb, t\u00eb gjitha llojet e ngjyrave t\u00eb tulipan\u00eb; t\u00eb bardha, t\u00eb kuqe, t\u00eb verdha, t\u00eb gjelbra, ngjyr\u00eb vishnj\u00eb, ishte nj\u00eb kombinim i mrekulluesh\u00ebm. T\u00eb mbahet fryma prej k\u00ebnaq\u00ebsis\u00eb. Pak m\u00eb tej kishte llojesh t\u00eb ndryshme tr\u00ebndafilash t\u00eb m\u00ebdhenj, t\u00eb bardha, t\u00eb kuqe, vishnj\u00eb etj, q\u00eb nanurisnin gjith\u00eb krenari dhe delikates\u00eb. Pak m\u00eb tej val\u00ebzonin karafilat, borzilok\u00ebt, shpatoret, bardhoshet, si dhe shum\u00eb lule t\u00eb tjera, t\u00eb gjitha ishin t\u00eb mrekullueshme, dhe plot arom\u00eb. N\u00eb qend\u00ebr t\u00eb kopshtit t\u00eb krijuar me lule t\u00eb ndryshme, nj\u00eb met\u00ebr katrore, dallova di\u00e7ka t\u00eb ngjashme me or\u00ebn. Ngaq\u00eb mu duk sikur akrepi i minutave l\u00ebvizte.<br \/>\n&#8211; Vehbi, kjo k\u00ebtu, sajuar me bar dhe lule, thua t\u00eb jet\u00eb or\u00eb e v\u00ebrtet\u00eb?- e pyeta Vehbiun kur m\u00eb erdhi pran\u00eb.<br \/>\n-Or\u00eb e v\u00ebrtet\u00eb \u00ebsht\u00eb,- mu p\u00ebrgjigj ai, qeshi dhe pastaj shtoi:- Vite t\u00eb shkuara shkova p\u00ebr vizit\u00eb n\u00eb qytetin e Niagar\u00ebs. Nd\u00ebr t\u00eb tjera, m\u00eb t\u00ebrhoqi v\u00ebmendjen nj\u00eb or\u00eb e madhe punuar me bar e lule, me shum\u00eb fantazi dhe shije t\u00eb holl\u00eb. Nuk m\u00eb rihej pa e krijuar nj\u00eb t\u00eb till\u00eb n\u00eb kopshtin e koleksionistit. I cili kur e pa u k\u00ebnaq pa mas\u00eb.<br \/>\n-Ke b\u00ebr\u00eb pun\u00eb t\u00eb mrekullueshme o Vehbi. \u00c7\u2019 t\u00eb them, \u00e7do gj\u00eb q\u00eb sheh k\u00ebtu, t\u00eb k\u00ebnaq syrin dhe t\u00eb jep p\u00ebrshtypjen sikur \u00ebsht\u00eb q\u00ebndisur nj\u00eb qilim i madh me pe e gjilp\u00ebr\u00eb dhe jo punuar trualli me shat\u00eb dhe prashajk\u00eb, &#8211; i thash\u00eb.<br \/>\nAi u skuq nga k\u00ebnaq\u00ebsia.<br \/>\n-Po ma b\u00ebn ca si shum\u00eb qejfin. Nejse, nj\u00eb far\u00eb m\u00ebnyr\u00eb, ashtu \u00ebsht\u00eb. Kopshtarin\u00eb e m\u00ebsova rast\u00ebsisht kur isha djal\u00eb i ri, n\u00eb Belgjik\u00eb. Pasdite punoja p\u00ebr qejf kopshtin e vog\u00ebl t\u00eb sht\u00ebpis\u00eb s\u00eb mbretit t\u00eb ikur. Mbreti plak vinte n\u00eb kopsht, ulej n\u00eb bisht dhe s\u00eb bashku shkulnim barishtet e k\u00ebqija&#8230; Nuk m\u00eb shkonte nd\u00ebr mend se do m\u00eb hynte n\u00eb pun\u00eb, n\u00eb pleq\u00ebri, &#8211; foli menduesh\u00ebm. Heshti nj\u00eb hop dhe vazhdoi:- Bosi yn\u00eb ka qen\u00eb njeri me huqe dhe i djall\u00ebzuar si dreqi. Kur fillova pun\u00eb, m\u00eb vinte tre her\u00eb n\u00eb dit\u00eb, me nj\u00eb stol t\u00eb vog\u00ebl. Ulej n\u00eb mes t\u00eb kopshtit, gjoja t\u00eb bisedonte, n\u00eb fakt m\u00eb p\u00ebrgjonte, m\u00eb kontrollonte dhe kur shihte ndonj\u00eb lule t\u00eb vyshkur ose t\u00eb k\u00ebputur, t\u00ebrbohej. Me sa morra vesh kishte nd\u00ebrruar shum\u00eb kopshtar\u00eb, derisa m\u00eb pranoi mua. M\u00eb ndiqte hap pas hapi, m\u00eb dukej sikur e mbaja mbi shpin\u00eb. Kur e pa q\u00eb punoja mir\u00eb, nisi t\u00eb vinte m\u00eb rrall\u00eb. Kur m\u00ebrzitej, m\u00eb ftonte t\u00eb pinim s\u00eb bashku kafe dhe m\u00eb tregonte koleksionin e pafund&#8230; &#8211; Vehbiu nd\u00ebrpreu fjal\u00ebn dhe u p\u00ebrkul n\u00eb gjunj\u00eb, kur pa k\u00ebrcellin e varur t\u00eb nj\u00eb tr\u00ebndafili t\u00eb kuq, t\u00eb madh.<br \/>\n-Po kjo e urur lule p\u00ebrse qenka p\u00ebrkulur k\u00ebshtu, &#8211; u ankua me dashuri Vehbiu. Nxitoi, e ngriti k\u00ebrcellin me kujdes, dhe e mb\u00ebshteti pas gardhit rrethues, t\u00eb sajuar enkas p\u00ebr mb\u00ebshtetjen e mbrojtjen e luleve. Prej nxitimit gjembi i tr\u00ebndafilit i shpoi gishtin e madh, i doli gjak. Vehbiu futi gishtin n\u00eb goj\u00eb dhe v\u00ebshtroi si prind, me p\u00ebrd\u00ebllim k\u00ebrcellin, si t\u00eb shihte nj\u00eb f\u00ebmij\u00eb t\u00eb paditur q\u00eb pakujdesish kishte b\u00ebr\u00eb nj\u00eb gabim. Futi gishtin e madh mes gishtave t\u00eb tjer\u00eb, e shtr\u00ebngoi pas tyre p\u00ebr t\u00eb ndalur gjakun dhe tha:<br \/>\n&#8211; Ky kopsht \u00ebsht\u00eb nj\u00eb pjes\u00eb e r\u00ebnd\u00ebsishme e jet\u00ebs sime. I dua lulet, shum\u00eb i dua. T\u00eb dy kopshtet, para dhe prapa, i kam pastruar, mbjell\u00eb, ujitur, prashitur dhe p\u00ebrkujdesur \u00e7do vit. N\u00eb pikun e pun\u00ebs nuk shkoja n\u00eb sht\u00ebpi, flija me gjith\u00eb qejf n\u00eb at\u00eb barak\u00eb q\u00eb \u00ebsht\u00eb n\u00eb qoshe. Jam lidhur shum\u00eb me t\u00eb dy kopshtet dhe me k\u00ebto lule t\u00eb bukura e delikate si vajza. E merr vesh ti, ngandonj\u00ebher\u00eb k\u00ebto lule, m\u00eb ngjajn\u00eb me njer\u00ebzit. K\u00ebt\u00eb e kuptoj kur i pastroj, i prashit, u heq bar\u00ebrat e k\u00ebqija, i vadit. M\u00eb duket sikur lulet nisin gjall\u00ebrohen, buz\u00ebqeshin, f\u00ebrf\u00ebllojn\u00eb, p\u00ebrshk\u00ebnditen dhe ngren\u00eb kryet gjith\u00eb k\u00ebnaq\u00ebsi dhe mir\u00ebnjohje. Nuk kan\u00eb goj\u00eb t\u00eb gjorat, t\u00eb \u00ebmblat lule t\u00eb flasin, por ato t\u00eb dhurojn\u00eb pa kursim aroma t\u00eb mrekullueshme. Ke d\u00ebgjuar \u00e7far\u00eb tinguj t\u00eb magjish\u00ebm l\u00ebshojn\u00eb? Jo?! Un\u00eb i d\u00ebgjoj \u00e7do sekond\u00eb dhe minut\u00eb. O zot nj\u00eb bot\u00eb e t\u00ebr\u00eb m\u00eb vete, -Vehbiu heshti nj\u00eb hop, pastaj shtoi:- Lus zotin q\u00eb djemt\u00eb e plakut t\u00eb nuk e shesin sht\u00ebpin\u00eb. Do Zoti m\u00eb l\u00ebn\u00eb t\u00eb merrem me kopshtin, derisa t\u00eb mos m\u00eb b\u00ebjn\u00eb k\u00ebmb\u00ebt dhe duart. Nuk e di \u00e7far\u00eb mendimi kan\u00eb. Djemt\u00eb e plakut jan\u00eb t\u00eb ftoht\u00eb, indiferent\u00eb si i gjith\u00eb brezi i ri. Ata e vizitonin t\u00eb atin shum\u00eb rrall\u00eb. Nuk shkelnin kurr\u00eb n\u00eb kopsht, u hipnin makinave dhe ikin si era. Nuk e di pse por un\u00eb u lig\u00ebshtova pak nga vdekja e koleksionistit, &#8211; foli me dhembje Vehbiu dhe f\u00ebrkoi ballin e rrudhur.<br \/>\nN\u00eb qend\u00ebr t\u00eb oborrit ngrihej nj\u00eb shat\u00ebrvan, n\u00eb mes t\u00eb tij nj\u00eb statuj\u00eb vajz\u00eb, e cila mbante n\u00eb sup nj\u00eb bucel\u00eb dhe prej saj derdhej uji. Vila ishte dykat\u00ebshe, madh\u00ebshtore, lyer me boj\u00eb t\u00eb bardh\u00eb. P\u00ebrpara me kollonata, me shum\u00eb dritare, ku n\u00ebp\u00ebr qoshet e tyre kishte statuja t\u00eb ndryshme t\u00eb punuara me shije.<br \/>\nVehbiu fshiu hund\u00ebt me zhurm\u00eb dhe m\u00eb tha t\u00eb shkonin prapa godin\u00ebs. Edhe aty shtrihej jeshill\u00ebku dhe hapej nj\u00eb tjet\u00ebr kopsht i bukur me lule t\u00eb ndryshme, t\u00eb mrekullueshme. Me verand\u00eb n\u00eb mes, kolltuk\u00eb t\u00eb bardh\u00eb luksoz\u00eb dhe nj\u00eb tavolin\u00eb t\u00eb madhe, katrore.<br \/>\n-I vet\u00ebm jetonte ky koleksionist plak n\u00eb gjith\u00eb k\u00ebt\u00eb vil\u00eb?- e pyeta Vehbiun.<br \/>\n-Oneili! I vet\u00ebm!- M\u00ebrm\u00ebriti Vehbiu dhe b\u00ebri p\u00ebrpara n\u00ebp\u00ebr nj\u00eb rrugin\u00eb t\u00eb ngusht\u00eb duke ecur si patok. Q\u00ebndroi. U kthye nga un\u00eb n\u00eb gjysm\u00eb profil dhe tha:- Dikur vinin dhe iknin makina t\u00eb markave t\u00eb ndryshme q\u00eb donin t\u00eb shihnin koleksionin e rrall\u00eb. M\u00eb von\u00eb makinat erdh\u00ebn duke u rralluar, derisa dera k\u00ebrc\u00ebllinte me p\u00ebrtes\u00eb n\u00eb hapjen e ndonj\u00eb makine t\u00eb vjet\u00ebr. Por koleksionisti yn\u00eb thoshte me krenari:<br \/>\n\u2018 Kush guxon t\u00eb thot\u00eb se jam vet\u00ebm. Un\u00eb kurr\u00eb s\u2019kam qen\u00eb dhe jam i vet\u00ebm. Kam shenjat e mbret\u00ebrve dhe gjeneral\u00ebve. Kam mjeshtrit e m\u00ebdhenj, t\u00eb cil\u00ebt q\u00ebndrojn\u00eb me mua dit\u00ebn e nat\u00ebn. Kam thesarin e madh, koleksionin. Jam mbret, jam i plotfuqish\u00ebm. T\u00eb gjitha k\u00ebto vlejn\u00eb miliona dhe miliona. Ja shiko k\u00ebtu, m\u00eb tregonte ai, kjo \u00ebsht\u00eb p\u00ebrkrenarja e Aleksand\u00ebrit t\u00eb madh. Kjo statuj\u00eb \u00ebsht\u00eb krijuar nga dora e Fidias, skulptorit m\u00eb t\u00eb madh t\u00eb antikitetit Grek. Atje \u00ebsht\u00eb shqyti i Jul Qezarit. Kjo \u00ebsht\u00eb tabloja e Pet\u00ebr Paul Rubensit: \u2018Danieli dhe luan\u00ebt\u2019. Tabloja atje \u00ebsht\u00eb origjinale e Boti\u00e7elit. K\u00ebt\u00eb portret oficeri q\u00eb shikon k\u00ebtu \u00ebsht\u00eb e Franc Halsit, etj. K\u00ebta jan\u00eb si t\u00eb gjall\u00eb, m\u00eb flasin, grinden dhe m\u00eb thon\u00eb se t\u00eb gjith\u00eb jan\u00eb t\u00eb m\u00ebdhenj. Un\u00eb p\u00ebrpiqem ti qet\u00ebsoj.\u2019<br \/>\n-K\u00ebshtu m\u00eb thoshte merhumi i gjor\u00eb. Por ato q\u00eb thoshte ai, nuk m\u00eb hynin shum\u00eb n\u00eb qese,- Vehbiu n\u00ebnqeshi me keqardhje dhe shtoi:- \u00c7\u2019t\u00eb b\u00ebsh, qejf e qejf kjo dynja. Haram dynja. \u00c7a tak\u00ebm i t\u00ebrbon paraja. Shum\u00eb t\u00eb tjer\u00eb, i mundon dhe u merr frym\u00ebn fukarall\u00ebku. Hajt l\u00ebvizin, t\u00eb mos b\u00ebhemi von\u00eb. M\u00eb duket se llapa ca si shum\u00eb.<\/p>\n<p><strong>V<\/strong><\/p>\n<p>Menaxheri na priti i vrenjtur, mb\u00ebshtetur tek kanati i der\u00ebs s\u00eb pasme, e cila ishte me xhama me lule t\u00eb derdhura. Ai ngjante si i hekurosur, sikur kishte g\u00eblltitur okllain\u00eb, qe i gjat\u00eb, i holl\u00eb, hijer\u00ebnd\u00eb, i ftoht\u00eb. Flok\u00ebt e lyera me brilantin\u00eb i ndritnin. Mbante veshur kostum t\u00eb zi, kravat\u00eb t\u00eb zez\u00eb dhe k\u00ebmish\u00eb t\u00eb bardh\u00eb. Ai ndehu dor\u00ebn p\u00ebrpara, na ndali, pastaj vuri gishtin tregues mbi buz\u00eb, p\u00ebr t\u00eb na th\u00ebn\u00eb mos b\u00ebni zhurm\u00eb dhe fjal\u00eb. Nuk i hodhi syt\u00eb fare nga un\u00eb, ngriti lart vetull\u00ebn e majt\u00eb dhe tha:<br \/>\n-Ajo kineska u grind, b\u00ebrtiti, u nxi, do t\u00eb th\u00ebrres\u00eb t\u00eb sajt\u00eb, do ta b\u00ebj\u00eb..,- i p\u00ebshp\u00ebriti fare ul\u00ebt e di\u00e7ka tjet\u00ebr Vehbiut , i cili p\u00ebshtyu dhe u nxeh.<br \/>\n-Le t\u00eb sjell\u00eb k\u00eb t\u00eb doj\u00eb, me ku\u00e7k\u00eb dhe me ma\u00e7k\u00eb, n\u00eb t\u00eb s\u00eb \u00ebm\u00ebs t\u00eb vej\u00eb!- shau Vehbiu dhe kafshoi cigarishten e fildisht\u00eb:- T\u00eb thash\u00eb, e t\u00eb them, k\u00ebt\u00eb djal\u00eb e kam si veten, prej m\u00ebm\u00ebdheu.<br \/>\n-Mir\u00eb. Pa fjal\u00eb. Eshk\u00eb dhe barut mbete gjith\u00eb jet\u00ebn,- ia b\u00ebri me bezdi menaxheri dhe i p\u00ebshp\u00ebriti Vehbiut, me z\u00eb t\u00eb ul\u00ebt e nj\u00eb gj\u00eb tjet\u00ebr. Menaxheri rezervohej nga un\u00eb. Vehbiu ngriti supet dhe nuk i ktheu p\u00ebrgjigje. Menaxheri me nj\u00eb l\u00ebvizje t\u00eb kok\u00ebs, eci i par\u00eb dhe na futi n\u00eb paradhom\u00eb. N\u00eb krye t\u00eb der\u00ebs kryesore q\u00ebndroi, m\u00eb ktheu shpin\u00ebn me nervoziz\u00ebm. M\u00eb bllokoi krejt pamjen dhe vazhdoi t\u00eb porosiste Vehbiun se \u00e7far\u00eb duhej t\u00eb b\u00ebnim, duke i folur ultas sikur kish frik\u00eb se do t\u00eb zgjonte t\u00eb vdekurin. Asgj\u00eb nuk mora vesh se \u00e7far\u00eb tha.<br \/>\nHym\u00eb brenda. Na udh\u00ebhiqte menaxheri. Ai ecte ngadal\u00eb, gjith\u00eb delikates\u00eb e ceremoni, si mbi pupla. Aq sa t\u00eb acaronte nervat. P\u00ebrpara meje u hap nj\u00eb holl i madh. Shum\u00eb orendi ishin ngritur, paketuar, mbuluar me \u00e7ar\u00e7af\u00eb t\u00eb bardh\u00eb, por dhe aty kishte nj\u00eb luks, mermer dhe madh\u00ebshti q\u00eb t\u00eb linte pa mend.<br \/>\n-Hiqini k\u00ebpuc\u00ebt,- na urdh\u00ebroi ultazi dhe ftoht\u00eb menaxheri:- L\u00ebrini aty, n\u00eb qoshe.<br \/>\nB\u00ebm\u00eb si\u00e7 na urdh\u00ebroi. Hoq\u00ebm k\u00ebpuc\u00ebt dhe vesh\u00ebm nj\u00eb pal\u00eb papu\u00e7e t\u00eb buta me llastik posht\u00eb. Nd\u00ebrkoh\u00eb menaxheri vazhdonte t\u00eb na porosiste:<br \/>\n-Duhet kujdes, v\u00ebmendje n\u00eb mjedisin ku punohet dhe, respekt e solemnitet p\u00ebr shpirtin e koleksionistit. K\u00ebtu akoma endet dhe ndjehet fryma i t\u00eb ndjerit Oneil, njeriut t\u00eb mrekulluesh\u00ebm.<br \/>\nVehbiu ma shkeli syrin pas shpin\u00ebs s\u00eb menaxherit. V\u00ebshtrova p\u00ebrreth. M\u00eb t\u00ebrhoqi v\u00ebmendjen muri p\u00ebrball\u00eb, aty ishte imituar mrekullia e natyr\u00ebs, e Amerik\u00ebs s\u00eb veriut, uj\u00ebvara e Niagar\u00ebs. Uji rridhte nga sip\u00ebr me furi, gjith\u00eb shkum\u00eb dhe potere dhe t\u00eb krijohej p\u00ebrshtypja sikur ishim brenda n\u00eb t\u00eb. T\u00eb dukej sikur rrjedha do shkulej prej murit dhe do merrte me vete gjith\u00e7ka q\u00eb do gjente p\u00ebrpara. Ve\u00e7se zhurma ishte e but\u00eb, nanurit\u00ebsh, \u00e7lodh\u00ebse, jo e potershme, shokuese si\u00e7 \u00ebsht\u00eb Uj\u00ebvara e Niagar\u00ebs n\u00eb t\u00eb v\u00ebrtet\u00eb. Ngela i mahnitur.<br \/>\n-Sa bukur!- m\u00eb shp\u00ebtoi nj\u00eb pasthirrm\u00eb.<br \/>\n-Sigurisht bukur. Bosi yn\u00eb ishte gjeni. Nuk kishte t\u00eb dyt\u00eb burr\u00eb n\u00eb bot\u00eb si ai,- foli that\u00eb menaxheri.<br \/>\nMenaxheri m\u00eb dukej nj\u00eb lake i bindur, q\u00eb adhuronte dhe hijen e zotit t\u00eb tij. Ngado kishte orendi luksoze. N\u00ebp\u00ebr mure qen\u00eb varur piktura t\u00eb madh\u00ebsive t\u00eb ndryshme, t\u00eb piktor\u00ebve t\u00eb shquar. N\u00eb qoshe t\u00eb mureve dhe n\u00eb krye t\u00eb shkall\u00ebve kryesore q\u00eb t\u00eb shpinin n\u00eb katin lart, qen\u00eb vendosur statuja t\u00eb ndryshme me femra nudo, si nimfa, me lira n\u00ebp\u00ebr duar. Gur\u00eb t\u00eb zinj t\u00eb gdhendur n\u00eb artin surealist. N\u00eb t\u00eb majt\u00eb ngrihej madh\u00ebrish\u00ebm dhe nj\u00eb imitim i Davidit t\u00eb Mikelanxhelos.<br \/>\n-Mos u shastis,- m\u00eb p\u00ebshp\u00ebriti Vehbiu n\u00eb gjuh\u00ebn shqipe:- Menaxheri \u00ebsht\u00eb skile, p\u00ebrgjon. Ai m\u00eb pyeti nj\u00ebmij\u00eb her\u00eb p\u00ebr ty, e njeh mir\u00eb k\u00ebt\u00eb njeri? Aq sa m\u00eb ngriti nervat. K\u00ebto q\u00eb sheh rrotull kan\u00eb vler\u00eb miliona dollar\u00eb.<br \/>\nDreq, ia b\u00ebra me vete. Doja t\u00eb protestoja. Burri i futur n\u00eb kall\u00ebp akulli m\u00eb p\u00ebrgjuaka! Un\u00eb po mrekullohesha, nuk po shastisesha. I kisha studiuar n\u00eb shkoll\u00eb rrymat dhe veprat e shquara t\u00eb artit nuk mundja ti shijoja dhe tri prekja me dor\u00eb. Vija prej nj\u00eb vendi ku me krenari thoshim q\u00eb jemi t\u00eb varf\u00ebr deri n\u00eb dhembje, dhe thjesht\u00ebsisht t\u00eb ndersh\u00ebm. K\u00ebto salltanete dhe magji arti nuk i kishim ndeshur kurr\u00eb. Un\u00eb magjepsem me vler\u00ebn e paimagjinueshme t\u00eb artit e jo me vler\u00ebn fantastike t\u00eb shitjeve dhe shum\u00ebn marramend\u00ebse t\u00eb dollar\u00ebve q\u00eb kalojn\u00eb nga nj\u00ebra dor\u00eb n\u00eb tjetr\u00ebn. V\u00ebshtrova nga Vehbiu gjith\u00eb ankim. Ai ngriti supet.<br \/>\nNgado ndjehej nj\u00eb qet\u00ebsi acaruese. Mu duk sikur m\u00eb zuri syri nj\u00eb mi t\u00eb vog\u00ebl, t\u00eb bardh\u00eb q\u00eb vraponte i trembur mbi tapetin me lule t\u00eb qosheve dhe humbi pas nj\u00eb kthine. Paska mi n\u00eb gjith\u00eb k\u00ebt\u00eb luks, ve\u00e7 me nj\u00eb ndryshim se miushi qenka i vog\u00ebl dhe i bardh\u00eb. Pa e kuptuar as vet\u00eb mu qesh. Befas d\u00ebgjova nj\u00eb zhurm\u00eb t\u00eb that\u00eb. Instinktivisht u rr\u00ebqetha.<br \/>\n-Hej, dreq!- m\u00ebrm\u00ebriti Vehbiu:- Sa gjynah!<br \/>\n-\u00c7far\u00eb?- pyeta gjith\u00eb ankim.<br \/>\n-E vrau, e shkeli me k\u00ebmb\u00eb miun e bardh\u00eb t\u00eb plakut,- p\u00ebshp\u00ebriti Vehbiu me trishtim:- Dikur merhumi ma dha dhe mua ta mbaja at\u00eb gj\u00eb nj\u00eb cop\u00eb her\u00eb n\u00eb dor\u00eb&#8230;<br \/>\n-Kush?! K\u00eb?!- ia b\u00ebra si n\u00eb ethe.<br \/>\n-Ajo.. at\u00eb..,- Vehbiut i mbeti fjala n\u00eb mes, sepse at\u00eb \u00e7ast erdh\u00ebn dy sh\u00ebrbyese t\u00eb sh\u00ebndosha dhe soll\u00ebn bokse t\u00eb m\u00ebdhenj me \u00e7ar\u00e7af\u00eb t\u00eb bardh\u00eb e mjete t\u00eb tjera ambalazhimi. Ato ecnin me ceremoni nj\u00ebra pas tjetr\u00ebs dhe menaxheri si robot, me nj\u00eb l\u00ebvizje t\u00eb prer\u00eb t\u00eb gishtit tregues, u b\u00ebri me shenj\u00eb t\u00eb largoheshin.<br \/>\n-Duhet t\u00eb l\u00ebvizni duart,- na porositi ftoht\u00eb menaxheri dhe na ktheu shpin\u00ebn. Eci me hund\u00ebn p\u00ebrpjet\u00eb dhe p\u00ebr pak sa nuk shkeli mbi miun shtypur, t\u00eb b\u00ebr\u00eb si pet\u00eb. Pa me indiferentiz\u00ebm dhe neveri gjakun e p\u00ebrthar\u00eb dhe zorr\u00ebt e holla t\u00eb nxjerra p\u00ebrjashta. Grom\u00ebsiu, kthye nga un\u00eb dhe m\u00eb urdh\u00ebroi shkoja t\u00eb merrja farash\u00ebn e ta mblidhja me fshes\u00eb.<br \/>\nUn\u00eb hezitova, m\u00eb vinte p\u00ebshtjell\u00eb. Menaxheri u kollit me inat. Vehbiu pa v\u00ebng\u00ebr nga menaxheri dhe m\u00eb goditi me b\u00ebrryl t\u00eb mblidhja veten e t\u00eb veproja si m\u00eb urdh\u00ebroi i hekurosuri. Me zorr\u00ebt n\u00eb goja, mblodha me fshes\u00eb miun e shkret\u00eb e t\u00eb brendshmet e shp\u00ebrndara. P\u00ebshtyva disa her\u00eb me radh\u00eb ngaq\u00eb e kisha n\u00eb goj\u00eb p\u00ebshtir\u00ebn. Lava dhe rrojta duart, pastaj shkova n\u00eb ndihm\u00eb Vehbiut. Hoq\u00ebm kutit\u00eb e kartonit, i flak\u00ebm n\u00eb koshin e plehrave. \u00c7ar\u00e7af\u00ebt e bardh\u00eb i vum\u00eb n\u00eb radh\u00eb mbi tavolin\u00eb dhe ndam\u00eb m\u00eb vete mjetet ndihm\u00ebse plastike.<br \/>\nDiku n\u00eb cep t\u00eb hollit, n\u00eb t\u00eb kund\u00ebrt t\u00eb dritareve t\u00eb m\u00ebdha, n\u00eb gjysm\u00eb hije, m\u00eb zuri syri nj\u00eb fytyr\u00eb t\u00eb zbeht\u00eb gruaje, aziatike, flok\u00eb t\u00eb prera shkurt, si kukull bebe. Me sy t\u00eb mbyllura, me duar t\u00eb kryq\u00ebzuara n\u00eb gji, q\u00ebndronte n\u00eb k\u00ebmb\u00eb pa l\u00ebvizur. Po t\u00eb mos e shihje q\u00eb merrte frym\u00eb leht\u00eb, do t\u00eb ngjante nj\u00eblloj si statujat q\u00eb ishin p\u00ebrreth. Akullsia e menaxherit dhe ngurt\u00ebsimi i k\u00ebsaj gruaje m\u00eb shkaktuan t\u00eb ftoht\u00eb. Por nuk e di sepse mu krijua p\u00ebrshtypja se, pas atyre syve t\u00eb vegj\u00ebl dhe gjysm\u00eb t\u00eb mbyllura, kok\u00ebrdhok\u00ebt e syve l\u00ebviznin me shpejt\u00ebsi marramend\u00ebse.<br \/>\nFilluam menj\u00ebher\u00eb nga puna. Hapnim \u00e7ar\u00e7af\u00ebt dhe mbulonim orendit\u00eb t\u00eb shumta duke i lidhur n\u00ebp\u00ebr k\u00ebmb\u00ebzat e tyre, me llastika t\u00eb buta. Me kujdes t\u00eb jasht\u00ebzakonsh\u00ebm filluam t\u00eb hiqnin pikturat prej mureve, u fshinim pluhurin, i mb\u00ebshtillnim me celofan t\u00eb p\u00ebrgatitur posa\u00e7\u00ebrisht p\u00ebr k\u00ebso pun\u00ebsh me vler\u00eb dhe i vendosnin shtir\u00eb n\u00eb raftin e p\u00ebrgatitur enkas p\u00ebr k\u00ebt\u00eb pun\u00eb deri n\u00eb ambalazhimin p\u00ebrfundimtar. Pluhuri i shkaktonte Vehbiut alergji dhe kollitej pa nd\u00ebrprerje.<br \/>\nP\u00ebr her\u00eb t\u00eb par\u00eb n\u00eb jet\u00ebn time po shihja s\u00eb af\u00ebrmi, po prekja, po ambalazhoja pikturat e mrekullueshme q\u00eb i kisha m\u00ebsuar n\u00eb shkoll\u00eb. Por q\u00eb nuk ma merrte mendja ti shihja, ti prekja dhe aq m\u00eb tep\u00ebr ti ambalazhoja, p\u00ebr ti \u00e7uar n\u00eb nj\u00eb drejtim t\u00eb paditur. Pikturat e vjetra t\u00eb realizuar me mjesht\u00ebri t\u00eb lart\u00eb, mbuloheshin trishtuesh\u00ebm me let\u00ebr t\u00eb trash\u00eb, ambalazhoheshin me karton\u00eb dhe celofon\u00eb.<br \/>\nMendova p\u00ebr nj\u00eb moment, \u00e7udit\u00ebrisht dhe vazhdim\u00ebsish ka ndodhur n\u00eb kushte t\u00eb v\u00ebshtira, krijimtaria, shp\u00ebrthimi i talentit, gjenia. M\u00eb pas ndodhi shurdh\u00ebria, memec\u00ebria dhe trishtimi i madh. Ambalazhimi dhe shtegtimi i pand\u00ebrprer\u00eb i vlerave dhe afishuar n\u00ebp\u00ebr mure antivlerat. Ato kan\u00eb bredhur nga nj\u00eb shtet n\u00eb tjetrin, jan\u00eb shitur, vjedhur, rishitur n\u00eb shekuj dhe shekuj. Fatkeq\u00ebsisht nuk kan\u00eb z\u00eb t\u00eb ankohen, t\u00eb protestojn\u00eb, k\u00ebto vepra t\u00eb mrekullueshme, t\u00eb krijuar prej mjesht\u00ebrve m\u00eb t\u00eb m\u00ebdhenj t\u00eb artit.<br \/>\nStatujat i l\u00ebviznim me shum\u00eb ngadal\u00eb dhe p\u00ebrgjegj\u00ebsi prej vendit ku kishin q\u00ebndruar hijer\u00ebnd\u00eb dhe madh\u00ebshtish vite me radh\u00eb. I vendosnim n\u00eb nj\u00eb karroc\u00eb dore t\u00eb sheshte me rrota. Ato ishin t\u00eb r\u00ebnda, shum\u00eb prej tyre qen\u00eb derdhur n\u00eb bronz, t\u00eb nxira prej koh\u00ebs, disa ishin n\u00eb gips. Vehbiu lodhej shpejt, mezi mbushej me frym\u00eb dhe her\u00eb pas here e mundonte kolla. Un\u00eb pa i r\u00ebn\u00eb n\u00eb sy mundohesha t\u00eb mbaja pesh\u00ebn dhe ngarkes\u00ebn m\u00eb t\u00eb madhe t\u00eb pun\u00ebs. Isha mbytur n\u00eb djers\u00eb.<br \/>\nPor \u00e7udit\u00ebrisht m\u00eb dukej sikur mbi shpin\u00ebn time l\u00ebvizte, shfaqej dhe zhdukej nj\u00eb hije, q\u00eb m\u00eb mbante frym\u00ebn dhe m\u00eb shkaktonte lodhje akoma m\u00eb tep\u00ebr. Sa ngrija kok\u00ebn t\u00eb shihja, f\u00ebsht hija shkiste dhe humbiste n\u00eb korridoret shumta q\u00eb kisha p\u00ebrreth. Dreq o pun\u00eb! Mos endet akoma n\u00ebp\u00ebr sht\u00ebpi shpirti i koleksionistit plak, q\u00eb nuk do t\u00eb shk\u00ebputet prej thesareve t\u00eb veta t\u00eb \u00e7muara! Dhe ky shpirt i fandaksur na duhet tani, kur djersa na rrjedh \u00e7urg. Edhe pse sht\u00ebpia e madhe kishte aj\u00ebr t\u00eb kondensuar p\u00ebrs\u00ebri t\u00eb mbahej fryma prej orendive t\u00eb r\u00ebnda dhe ajrit t\u00eb ndenjur. Ndoshta p\u00ebr shkak edhe t\u00eb hijeve&#8230;<br \/>\nN\u00eb \u00e7do l\u00ebvizje dhe pun\u00eb q\u00eb kryeja, hija, l\u00ebvizja, tendosja, frym\u00ebmarrje e shpejt\u00eb e pap\u00ebrballueshme na q\u00ebndronte pezull mbi krye. Merr frym\u00eb shpirti i plakut?! Sa mundohesha ta shihja, ndodhte zhdukja e menj\u00ebhershme p\u00ebr korridore, duke t\u00ebrhequr pas vetes nj\u00eb jehon\u00eb t\u00eb shurdh\u00ebr gjith\u00eb ankim. Kjo gj\u00eb po b\u00ebhej gjithnj\u00eb e m\u00eb tep\u00ebr e mundimshme. Doja ta pyesja Vehbiun, d\u00ebgjoj frym\u00ebmarrje. Merr frym\u00eb shpirti? \u00c7\u2019po ndodh n\u00eb k\u00ebt\u00eb holl t\u00eb thell\u00eb, t\u00eb mbushur me shpirtra dhe hije? Por kishte rrezik q\u00eb miku im i mir\u00eb t\u00eb m\u00eb merrte p\u00ebr t\u00eb lajthitur.<br \/>\nPunuam pa nd\u00ebrprer\u00eb dhe pa folur deri von\u00eb. Vehbiu pa or\u00ebn e madhe t\u00eb lyer me ar q\u00eb gjendej n\u00eb krye t\u00eb korridorit kryesor. Ishim tmerr\u00ebsisht t\u00eb lodhur, mua m\u00eb shtohej k\u00ebtu dhe pagjum\u00ebsia. Po kalonte teta e mbr\u00ebmjes. Erdhi Stive menaxheri, edhe ai dukej i lodhur, por hijer\u00ebnd\u00eb dhe i hekurosur si m\u00eb par\u00eb.<br \/>\n-Ta lem\u00eb kaq p\u00ebr sot?- e pyeti Vehbiu.<br \/>\n-Prisni k\u00ebtu ta pyes at\u00eb,- foli menaxheri i bezdisur dhe iku me t\u00eb shpejt\u00eb.<br \/>\nPas disa minutash menaxheri u kthye dhe me shikim t\u00eb p\u00ebrhumbur na tha:<br \/>\n&#8211; Shkoni. Nes\u00ebr duhet t\u00eb vini her\u00ebt.<br \/>\nVehbiu luajti kryet n\u00eb shenj\u00eb pohimi. Dol\u00ebn jasht\u00eb. Qielli ishte i kthjell\u00ebt, i mbushur plot me yje. Prej kopshtit vinte nj\u00eb er\u00eb e mrekullueshme. Vehbiu mbajti k\u00ebmb\u00ebt, hapi krah\u00ebt dhe u mbush me frym\u00eb. Veprova dhe un\u00eb si ai. N\u00eb gjoksin tim t\u00eb lodhur dhe t\u00eb djersir\u00eb, ndjeva q\u00eb hyri nj\u00eb fllad er\u00eb t\u00eb mrekullueshme, leht\u00ebsuese.<br \/>\n-P\u00ebr \u00e7lodhje dhe bukuri shpirt\u00ebrore jan\u00eb lulet dhe gjelb\u00ebrimi ,- ia pat Vehbiu me z\u00eb t\u00eb plot\u00eb dhe psher\u00ebtiu.<br \/>\nMu b\u00eb sikur u hap dera kryesore, u zgjat nj\u00eb kok\u00eb dhe prej fash\u00ebs s\u00eb drit\u00ebs q\u00eb vinte nga brenda, dallova flok\u00ebt e prera shkurt si kukull bebe.<br \/>\n-Eja ikim,- ia b\u00ebri Vehbiu i bezdisur dhe tha:- T\u00eb shkosh me linj\u00eb n\u00eb sht\u00ebpi t\u00eb vet\u00eb gjat\u00eb, do t\u00eb \u00e7oj me makin\u00eb. Ke nevoj\u00eb t\u00eb mbledh\u00ebsh kockat, t\u00eb jesh i \u00e7lodhur p\u00ebr nes\u00ebr.<br \/>\n-Si t\u00eb duash,- i thash\u00eb dhe disi me rezerv\u00eb shtova: &#8211; Vehbi, m\u00eb duket sikur di\u00e7ka nuk shkon n\u00eb at\u00eb vil\u00eb.<br \/>\n-N\u00eb vilat e m\u00ebdha me plot korridore dhe dhoma, gjithmon\u00eb shum\u00eb gj\u00ebra nuk shkojn\u00eb..,- ia b\u00ebri Vehbiu me moskok\u00eb\u00e7arje.<br \/>\n-Kishte njer\u00ebz t\u00eb af\u00ebrt? &#8211; e pyeta.<br \/>\n-Kush Oneili, koleksionisti yn\u00eb? Ka o posi, djem dhe vajza. T\u00eb thash\u00eb ata i vinin rrall\u00eb, shum\u00eb rrall\u00eb. Ndoshta p\u00ebr shkak t\u00eb n\u00ebn\u00ebs. Nuk e di mir\u00eb, nuk e gjeta gruan n\u00eb vil\u00eb kur fillova pun\u00eb n\u00eb kopshtari. Por Kristina, sh\u00ebrbyesja e par\u00eb m\u00eb tha, se gruaja e par\u00eb kishte qen\u00eb nj\u00eb grua e urt\u00eb, e heshtur, e pafjal\u00eb, i bindej verb\u00ebrisht t\u00eb shoqit. Grat\u00eb e mira jan\u00eb \u00e7el\u00ebs magjik, me prokopi n\u00eb jet\u00ebn e burrit. Fatkeq\u00ebsisht i vdiq her\u00ebt shkaktuar prej lindjes s\u00eb fundit. Nd\u00ebrsa gruan e dyt\u00eb e takoi n\u00eb nj\u00eb lokal nate, gjysm\u00eb t\u00eb dehur, pas nj\u00eb tentativ\u00eb t\u00eb d\u00ebshtuar p\u00ebr t\u00eb vrar\u00eb veten, shkaktuar prej d\u00ebshtimit t\u00eb dhimbsh\u00ebm t\u00eb nj\u00eb koncerti. Urdh\u00ebroi shoferin ta \u00e7onte n\u00eb vil\u00ebn e tij. Pas disa jav\u00ebsh vun\u00eb kuror\u00eb n\u00eb kish\u00eb. Ajo ishte nj\u00eb k\u00ebng\u00ebtare q\u00eb i kishte ikur z\u00ebri, fem\u00ebr e gjat\u00eb, trupderdhur, e bukur dhe m\u00eb e re se ai, pijanece dhe nevrastenike. Kur grindeshin e ndiqte Oneilin me kopa\u00e7e, duke i b\u00ebrtitur, un\u00eb jam me mish dhe me kocka, jam fem\u00ebr e gjall\u00eb, jo mumie. Kam nevoj\u00eb p\u00ebr seks dhe thyente me inat reliket e shtrenjta. Oneili ulej n\u00eb gjunj\u00eb dhe mblidhte cop\u00ebrat e thyera duke qar\u00eb. \u00c7udit\u00ebrisht qante dhe e shoqja. Qan p\u00ebr k\u00ebto, e pyeste Oneili. Jo qan p\u00ebr veten, p\u00ebr fatin tim, p\u00ebr z\u00ebrin e humbur, p\u00ebr mjerimin shpirt\u00ebror, p\u00ebr bot\u00ebn e p\u00ebshtir\u00eb, p\u00ebr gjith\u00e7ka, i p\u00ebrgjigjej ajo. Flakte kopa\u00e7en dhe fillonte k\u00ebndonte z\u00eb\u00e7jerr\u00eb n\u00ebp\u00ebr korridore. Kristina m\u00eb tregoi se e shoqja ankohej p\u00ebr vetmi t\u00eb madhe, ngaq\u00eb Oneili q\u00ebndronte gjith\u00eb dit\u00ebn me koleksionin e tij.<br \/>\n-Po f\u00ebmij\u00ebt nuk jetonin n\u00eb vil\u00eb?- E pyeta.<br \/>\n-Jetonin, por m\u00eb t\u00eb shumt\u00ebn e koh\u00ebs f\u00ebmij\u00ebt q\u00ebndronin n\u00ebp\u00ebr shkolla dhe konvikte. Kristina m\u00eb tregoi se nj\u00eb mbr\u00ebmje bosi u grind keq me gruan dhe shoqja iku n\u00ebp\u00ebr shi me shoferin e sht\u00ebpis\u00eb. Kur gruaja u kthye e penduar pas disa muaj, Oneili nuk e qasi n\u00eb vil\u00eb. Asnj\u00eb nuk e di se \u00e7\u2019u b\u00eb me t\u00eb shoqen,-Vehbiu heshti nj\u00eb cop\u00eb her\u00eb dhe ndezi cigaren, kabina e makin\u00ebs u mbush me tymit t\u00eb duhanit, vazhdoi:- Ngandonj\u00ebher\u00eb bosi me trishtim m\u00eb pyeste: \u2018T\u00eb jet\u00eb e v\u00ebrtet\u00eb o Vehbi q\u00eb kur vdes njeriu, i ik\u00ebn shpirti, ngjitet lart dhe l\u00eb trupin pas?\u2019<br \/>\nUn\u00eb nuk dija \u00e7far\u00eb ti thosha. Ai nuk m\u00eb linte t\u00eb vrisja shum\u00eb mendjen dhe shtonte:<br \/>\n\u2018Dua q\u00eb shpirti im t\u00eb jet\u00eb p\u00ebrher\u00eb k\u00ebtu, me koleksionin tim. \u00cbsht\u00eb jeta ime.\u2019 Tha Vehbiu dhe vazhdoi:- Oneili i shkret\u00eb nuk donte t\u00eb ndahej prej koleksionit. Shpesh her\u00eb e shihja q\u00eb fikte dritat dhe bridhte n\u00ebp\u00ebr korridore duke mbajtur n\u00eb duar shandan\u00eb t\u00eb m\u00ebdhenj. E d\u00ebgjoja q\u00eb bisedonte me z\u00eb t\u00eb lart\u00eb, qeshte, b\u00ebrtiste, \u00e7irrej. Pas e ndiqte n\u00eb heshtje e gjora Kristin\u00eb, i lutej me dor\u00eb n\u00eb zem\u00ebr t\u00eb kthehej n\u00eb shtrat. T\u00eb dy v\u00ebrtiteshin me penjuar\u00ebt e nat\u00ebs dhe ngjanin si fantazma. Bosi e zbonte me dhun\u00eb, Kristina i lutej me lot n\u00eb sy. Por lutjet e sinqerta t\u00eb sh\u00ebrbyeses plak\u00eb e m\u00ebrzit\u00ebn Bosin dhe e zboi p\u00ebrher\u00eb n\u00eb \u00e7aste histerie. Kjo tjetra q\u00eb mori, i erdhi pas valles, e linte plakun t\u00eb b\u00ebnte \u00e7far\u00eb t\u00eb donte, e p\u00ebrgjonte, i q\u00ebndronte pas si hije. E vishte me armaturat e lasht\u00ebsis\u00eb dhe e linte derisa ti binte zali, t\u00eb shtrihej p\u00ebrdhe sa gjat\u00eb dhe gjer\u00eb. Nj\u00eb pasdite menaxheri Stiv, m\u00eb tha ti \u00e7oja lule si zakonisht. E gjeta n\u00eb mes t\u00eb korridorit t\u00eb madh, t\u00eb zhveshur pothuajse lakuriq, ishte vet\u00ebm n\u00eb t\u00eb mbathura. M\u00eb erdhi shum\u00eb keq p\u00ebr t\u00eb, m\u00eb ngjau si skelet, ishte mjaft i dob\u00ebsuar. M\u00eb b\u00ebri shenj\u00eb t\u00eb mos b\u00ebja zhurm\u00eb dhe m\u00eb p\u00ebshp\u00ebriti, se kish dal\u00eb t\u00eb k\u00ebrkonte besimin e humbur dhe shpirtin e gruas s\u00eb par\u00eb. Pastaj shtoi se dhe koleksionit t\u00eb dashur i kishin ikur z\u00ebrat dhe zhurmat s\u00eb bashku me besimin e shpirtrat.<br \/>\n\u2019Hajde t\u00eb \u00e7oj n\u00eb dhom\u00eb, t\u00eb qet\u00ebsohesh i thash\u00eb.\u2019 Ai ma b\u00ebri p\u00ebrs\u00ebri, sh\u00eb\u00eb\u00ebt dhe m\u00eb p\u00ebshp\u00ebriti, t\u00eb mos d\u00ebgjoj\u00eb Oliv\u00ebn Cou, sh\u00ebrb\u00ebtorja e re. Ajo i b\u00ebnte akupan\u00e7\u00eb me gjilp\u00ebra n\u00eb t\u00eb gjith\u00eb trupin, kur\u00eb ala aziatike. Sh\u00ebrbyesja e re i kishte premtuar se ti sillte besimin e humbur s\u00eb bashku me z\u00ebrat e zhurmat e koleksionit dhe shpirtrat e tyre. Pas pak erdhi Olivia. Mi nguli syt\u00eb e vegj\u00ebl e t\u00eb zinj, si bish\u00eb, sikur do m\u00eb hante t\u00eb gjall\u00eb.<br \/>\n\u2018Po ti \u00e7do k\u00ebtu,\u2019 m\u00eb shfryu, mi rr\u00ebmbeu lulet dhe i flaku. Mori plakun p\u00ebr dore e p\u00ebrk\u00ebdheli n\u00ebn mjek\u00ebr dhe ai zgjati kryet si kone, e t\u00ebrhoqi n\u00eb dhom\u00eb. Prej asaj dite ajo nuk pranonte njeri ti afrohej dhom\u00ebs s\u00eb plakut.<\/p>\n<p><strong>VI<\/strong><\/p>\n<p>T\u00eb nes\u00ebrmen Vehbiu erdhi dhe m\u00eb mori her\u00ebt n\u00eb m\u00ebngjes. Nuk dukej shum\u00eb n\u00eb humor dhe m\u00eb ngjau m\u00eb plak. Nj\u00eb rrudh\u00eb e gjat\u00eb ishte theksuar n\u00eb faqen e djatht\u00eb, me siguri prej zhubrosjes s\u00eb jast\u00ebkut. Kafen e porosit\u00ebm n\u00eb dritaren e lokalit, nuk u ul\u00ebm. I mor\u00ebn kafet\u00eb dhe u fut\u00ebn n\u00eb autostrad\u00eb.<br \/>\n-Turp nder, do ta ndez nj\u00eb cigare,- m\u00eb tha Vehbiu kur makina ishte n\u00eb l\u00ebvizje, pastaj shtoi i menduar:- Nuk \u00ebsht\u00eb vet\u00ebm ta pi, se demek mu \u00e7a hunda p\u00ebr duhan, por&#8230;<br \/>\nHeshti. Pas disa minutash mb\u00ebrrit\u00ebm pran\u00eb vil\u00ebs s\u00eb madhe. Hym\u00eb brenda. Menaxheri i hekurosur na priti m\u00eb ftoht\u00eb se dje. Hoq\u00ebm me nxitim k\u00ebpuc\u00ebt, vesh\u00ebm papu\u00e7et, u ngjit\u00ebm n\u00eb katin e dyt\u00eb dhe filluam menj\u00ebher\u00eb nga puna. Godina e madhe, muret, dritaret e larta, tavani i punuar me art dhe shije, gjith\u00e7ka, po mb\u00ebrthehej prej thonjve t\u00eb nj\u00eb trishtimi t\u00eb madh p\u00ebr shkak t\u00eb boshatisjes. Ikja dhe boshatisja paralajm\u00ebron rr\u00ebnimin e pashmangsh\u00ebm t\u00eb k\u00ebsaj vile t\u00eb bukur, k\u00ebshtu mendoja, nd\u00ebrsa zbrisnim dhe ngjitnim shkall\u00ebt e p\u00ebrmbytura prej letrave dhe hedhurinave.<br \/>\nDreq o pun\u00eb. \u00c7\u2019po ndodh me mua. Kaq ma shpif, m\u00eb mpin shpatullat! Kush, keqardhja dhe rr\u00ebnimi, apo shpirti i keq q\u00eb endet n\u00ebp\u00ebr dhoma dhe korridore. N\u00eb \u00e7do l\u00ebvizje a pun\u00eb q\u00eb kryej, m\u00eb dukej sikur dikush m\u00eb bie nga pas. Kthej kryet, d\u00ebgjoj nj\u00eb zhurm\u00eb t\u00eb leht\u00eb dhe asgj\u00eb. Kaq t\u00eb thell\u00eb e ka shpirtin ky plak, sa dhe pun\u00ebtor\u00ebt e shkret\u00eb t\u00eb ambalazhimit t\u00eb koleksionit t\u00eb tij nuk i l\u00eb t\u00eb qet\u00eb, isha gati ti thosha Vehbiut.<br \/>\nSa her\u00eb b\u00ebja ndonj\u00eb pushim t\u00eb shkurt\u00ebr, t\u00eb mbushesha me frym\u00eb, dalloja t\u00eb ngjeshur pas murit, her\u00eb nj\u00eb trup t\u00eb gjat\u00eb e t\u00eb holl\u00eb burri dhe her\u00eb trupin e vog\u00ebl, si brumbull, t\u00eb gruas, t\u00eb zhytur n\u00eb gjysm\u00eb err\u00ebsir\u00eb. Dometh\u00ebn\u00eb hija e koleksionistit plak, hyr\u00eb si nuselale n\u00eb vrimat e shpirtrave t\u00eb tjer\u00eb, her\u00eb b\u00ebhet burr\u00eb dhe her\u00eb grua! Ndoshta dhe mi i bardh\u00eb, ku dihet..?!<br \/>\nK\u00ebrkova t\u00eb shkoja n\u00eb banj\u00eb. Vehbiu me p\u00ebrtes\u00eb m\u00eb tregoi fundin e korridorit dhe gishtin tregues e p\u00ebrtheu nga ana e majt\u00eb.<br \/>\n-Gjithsesi ndiq shenj\u00ebn,- me tha.<br \/>\nDhe un\u00eb ndoqa shenj\u00ebn e kuqe. P\u00ebrpara m\u00eb doli nj\u00eb korridor katror, n\u00eb faqen kryesore t\u00eb murit, lartohej portreti impozant i plakut, koleksionit, ulur n\u00eb nj\u00eb kolltuk t\u00eb luksoz. Me v\u00ebshtrim t\u00eb ngulur, si skifter, nj\u00eb cullufe flok\u00ebsh t\u00eb thinjur, t\u00eb ngritur p\u00ebrpjet\u00eb, fytyr\u00ebhequr, i plotfuqish\u00ebm, hijer\u00ebnd\u00eb, i padep\u00ebrtuesh\u00ebm. Me duart t\u00eb vendosura mbi dorezat an\u00ebsore t\u00eb kolltukut, nj\u00eblloj si Abraham Linkolni. Paske qen\u00eb \u00e7\u2019 paske qen\u00eb o plak, ia b\u00ebra me vete. Po h\u00eb, t\u00eb gjitha i le pas.<br \/>\nMu duk sikur pas shpine d\u00ebgjova, f\u00ebshf\u00ebritje, p\u00ebshp\u00ebritje t\u00eb thell\u00eb dhe zhurm\u00eb dhe sikur portreti i plakut, i fyer dhe i nervozuar u shkund, l\u00ebvizi dhe syt\u00eb iu p\u00ebrskuq\u00ebn. Pandeha se ai plak kokoro\u00e7 i mb\u00ebrthyer n\u00eb korniz\u00eb po matej t\u00eb dilte i fyer prej telajos dhe do turrej n\u00ebp\u00ebr korridore duke kaluar mbi mua, q\u00eb e n\u00ebnvleft\u00ebsova aq hapur.<br \/>\n\u2018Hej dreq, ia b\u00ebra me vete. Kjo vil\u00eb p\u00ebrrallore, qenka e shpirtrave t\u00eb trazuara, jo e njer\u00ebzve.\u2019 U largova me t\u00eb shpejt\u00eb prej aty me nj\u00eb ndjenj\u00eb pasigurie dhe p\u00ebshtjellimi. Pa kthyer kok\u00ebn nxitova hapat t\u00eb shkoja n\u00eb banj\u00eb.<br \/>\nBanja ishte e bollshme, luksoze e gjitha n\u00eb mermer dhe plot drit\u00eb. Dhe ajo akullsi e past\u00ebrti, sikur m\u00eb \u00e7lodhi dhe m\u00eb largoi pasigurin\u00eb e pakuptimshme. I shkujdesur vendosa duart n\u00eb mermerin e ftoht\u00eb dhe u v\u00ebshtrova nj\u00eb cop\u00eb her\u00eb n\u00eb pasqyr\u00eb me korniz\u00ebn e madhe t\u00eb nikeluar. Sa shpejt m\u00eb kishin dal\u00eb qimet e mjekr\u00ebs. Me mendimin se nes\u00ebr p\u00ebrpara se t\u00eb vija k\u00ebtu dukej t\u00eb ruhesha patjet\u00ebr, ula pantallonat t\u00eb b\u00ebja nevoj\u00ebn. Me k\u00ebt\u00eb rast mund t\u00eb leht\u00ebsohesha dhe \u00e7lodhesha pak. Djall o pun\u00eb, sa maniak\u00eb dhe sa shpejt i mbledhin dollar\u00ebt k\u00ebta njer\u00ebz dhe nuk thon\u00eb kurr\u00eb mjaft! M\u00eb vet\u00ebtiu ky mendim n\u00eb mendje dhe vara kryet.<br \/>\nD\u00ebgjova hapa t\u00eb buta gati t\u00eb pandiera n\u00eb korridorin katror t\u00eb banj\u00ebs. Kuptohet q\u00eb nuk i kushtova r\u00ebnd\u00ebsi. N\u00eb banj\u00eb mund t\u00eb hyr\u00eb kushdo p\u00ebr nevoja personale. Prandaj vazhdova cytje e mendimeve mbi pangop\u00ebsin\u00eb e njer\u00ebzve p\u00ebr tu pasuruar, p\u00ebrlar\u00eb gj\u00ebn\u00eb e tjetrit dhe ikjen e pashmangshme, duarthat\u00eb, nga kjo bot\u00eb dhe t\u00eb leht\u00ebsohesha. Befas, nj\u00eb p\u00ebll\u00ebmb\u00eb larg kok\u00ebs sime pash\u00eb q\u00eb l\u00ebvizi leht\u00eb, majtas djathtas, doreza e bronzt\u00eb e der\u00ebs s\u00eb banj\u00ebs. N\u00eb fillim ngrita kok\u00ebn i bezdisur, gati i acaruar, por kur mu kujtua l\u00ebvizja e hijeve n\u00ebp\u00ebr korridore, m\u00eb ngriu zemra. O zot! Edhe n\u00eb banj\u00eb t\u00eb ndjeka shpirti i ankthuar i plakut maniak! Doreza l\u00ebvizi dhe dy her\u00eb t\u00eb tjera. Mora kuroja dhe u kollita fort, t\u00eb t\u00ebrhiqja v\u00ebmendjen, por m\u00eb shum\u00eb t\u00eb shkundja veten time. Heshtje. Nuk d\u00ebgjova hapa, as zhurm\u00eb, as asgj\u00eb.<br \/>\nKur dola nga banja korridori dergjej n\u00eb gjysm\u00eb err\u00ebsir\u00eb. K\u00ebrkova \u00e7el\u00ebsin dhe ndeza dritat. Mu duk sikur pash\u00eb nj\u00eb hije burri q\u00eb humbi diku, m\u00eb pas gruan e \u00e7uditshme diku nga e djathta e korridorit, ngjitur pas nj\u00eb statuje antike, pa krah\u00eb dhe pa kok\u00eb dhe nj\u00eb perde t\u00eb r\u00ebnd\u00eb, dhjet\u00eb metra larg. Q\u00ebllimisht kalova pran\u00eb saj. Syt\u00eb i kishte t\u00eb mbyllura, fytyra e pal\u00ebvizshme, si statuj\u00eb dhe e veshur me err\u00ebsir\u00ebn e perdes s\u00eb r\u00ebnd\u00eb. Por kur eca p\u00ebrpara dhe e lash\u00eb pas, ndjeva q\u00eb shikimi i saj m\u00eb shponte shpin\u00ebn si truel\u00eb.<br \/>\nKur po l\u00ebviznim statuj\u00ebn e Mendimtarit t\u00eb Rodenit. E ngrita pothuajse pesh\u00eb dhe po e vendosnim n\u00eb karroc\u00ebn e shesht\u00eb, Vehbiut gati sa nuk i shp\u00ebtoi statuja prej duarsh, t\u00eb cilat ishin qullur prej djers\u00ebs. Por un\u00eb me shpejt\u00ebsi e mb\u00ebrtheva p\u00ebrfundi. Vehbiu m\u00eb fal\u00ebnderoi me sy, dukej i kapitur.<br \/>\n-Kujdessss!- d\u00ebgjova pran\u00eb veshit nj\u00eb z\u00eb fare t\u00eb holl\u00eb, si klithm\u00eb shpendi, q\u00eb vinte prej fundit t\u00eb dheut aq sa m\u00eb rr\u00ebqethi dhe statuja gati sa s\u2019m\u00eb shp\u00ebtoi prej duarve. Vendosa k\u00ebmb\u00ebn n\u00ebn t\u00eb. Bazamenti i statuj\u00ebs r\u00ebndoi mbi gishtat e mi. Me shum\u00eb v\u00ebshtir\u00ebsi durova dhembjet, p\u00ebrqendrova v\u00ebmendjen dhe mblodha forcat e ngrita pesh\u00eb dhe e vendosa mbi karroc\u00ebn e shesht\u00eb. Kush e l\u00ebshoi at\u00eb klithm\u00eb? Shpirti i munduar u koleksionistit plak? Djers\u00ebt m\u00eb rridhnin prej ballit dhe po m\u00eb vishnin syt\u00eb.<br \/>\nVendos\u00ebm me shum\u00eb kujdes \u2018Mendimtarin\u2019 e Rodenit n\u00eb vendin e caktuar. Q\u00ebndruam, u mbush\u00ebm me frym\u00eb, fshiva djers\u00ebt dhe v\u00ebshtrova p\u00ebrreth. P\u00ebrs\u00ebri diku n\u00eb cep t\u00eb hollit, m\u00eb zuri syri fytyr\u00ebn e zbeht\u00eb, t\u00eb gruas aziatike, me sy t\u00eb mbyllura, me duar t\u00eb kryq\u00ebzuara n\u00eb gji. Ajo q\u00ebndronte n\u00eb k\u00ebmb\u00eb pa l\u00ebvizur. M\u00eb dukej sikur ishte e nj\u00ebsuar me murin e patinuar. \u00c7far\u00eb b\u00ebn ajo gj\u00eb, aty n\u00eb cep q\u00eb s\u2019l\u00ebviz dhe s\u2019 flet? Pyeta veten. Ajo l\u00ebvizi rr\u00ebshqanthi dhe mu duk sikur luajt\u00ebn t\u00eb gjith\u00eb statujat s\u00eb bashku me t\u00eb.<br \/>\nErdhi koha e pushimit. U ul\u00ebm t\u00eb d\u00ebrmuar mbi dy stola t\u00eb vjet\u00ebr dhe filluam t\u00eb hanim buk\u00eb. Nuk m\u00eb rihej pa v\u00ebshtruar at\u00eb grua t\u00eb \u00e7uditshme q\u00eb q\u00ebndronte p\u00ebr or\u00eb t\u00eb t\u00ebra e ngurosur pas murit dhe symbyllur.<br \/>\n-Kush \u00ebsht\u00eb ajo gj\u00eb, atje p\u00ebrtej, si statuj\u00eb, si grua?- nuk mu durua dhe pyeta z\u00eb ul\u00ebt n\u00eb gjuh\u00ebn shqipe Vehbiun.<br \/>\n-Cila gj\u00eb!- ia b\u00ebri Vehbiu i habitur.<br \/>\n-Ajo atje,-i thash\u00eb dhe i b\u00ebra me kok\u00eb.<br \/>\n-Sh\u00eb\u00ebt. Ajo atje? Mos u kthe, mos shiko andej. Ajo \u00ebsht\u00eb Olivia Chu, \u00ebsht\u00eb dreqe, me ato sy gjysm\u00eb t\u00eb mbyllura, ngjan sikur fle. Edhe nep\u00ebrkat mbajn\u00eb syt\u00eb gjoja t\u00eb mbyllura, n\u00eb fakt p\u00ebrgjojn\u00eb,-m\u00ebrm\u00ebriti Vehbiu.<br \/>\n-T\u00eb gjith\u00eb p\u00ebrgjuakan k\u00ebtu,- ia b\u00ebra me inat.<br \/>\n-Sh\u00eb\u00eb\u00ebt! &#8211; p\u00ebshp\u00ebriti Vehbiu dhe shtoi z\u00eb ul\u00ebt:- Ishte sh\u00ebrbyesja personale e merhumit, koleksionistit plak, tani \u00ebsht\u00eb g\u00ebrhima e tij. Kur m\u00eb th\u00ebrrisnin t\u00eb shkoja, ti \u00e7oja plakut prej kopshtit t\u00eb tij, lule t\u00eb fresk\u00ebta. E gjeja at\u00eb milet t\u00eb mbledhur rrumbullak, si mace n\u00eb fund t\u00eb k\u00ebmb\u00ebve t\u00eb merhumit dhe m\u00eb dukej sikur hyja n\u00eb frigorifer. Ngandonj\u00ebher\u00eb e shihja t\u00eb futur n\u00eb shtroje, ngjeshur pas plakut. Plaku pa nj\u00eb arsye e pushoi Kristin\u00ebn, sh\u00ebrbyesen e vjet\u00ebr e familjes dhe, kjo mori t\u00eb drejt\u00ebn p\u00ebr ta ushqyer, veshur, dhe nd\u00ebrruar. Sesi iu tipos merhumit n\u00eb kok\u00eb ajo gj\u00eb, mish me dy sy, asnj\u00eb nuk e mori vesh. E solli plaku me vete prej spitali dhe mbajti si kone n\u00eb dhom\u00ebn e tij.<br \/>\n-Po kush klithi?-fola gjith\u00eb ankth.<br \/>\n-Ajo klithi. Ajo vrau dhe miun e bardh\u00eb t\u00eb plakut.<br \/>\nPran\u00eb nesh u afrua flok\u00eb shpupuritur Stive menaxheri. Dukej i zbeht\u00eb, i k\u00ebputur sikur ta kishin rrahur me dru. Ai nuk mbante m\u00eb kostumin e zi, kravat\u00ebn e zez\u00eb dhe k\u00ebmish\u00ebn e bardh\u00eb, q\u00eb e b\u00ebnin aq hijer\u00ebnd\u00eb dhe r\u00ebnd\u00ebsor. Kishte veshur nj\u00eb pal\u00eb tesha t\u00eb thjeshta dhe papu\u00e7e si ne. Akullsia e tij ishte shkrir\u00eb, mu duk sikur ishte futur n\u00eb uj\u00eb. Vehbiu u kthye nga ai dhe e v\u00ebshtroi me habi. Menaxheri u ndje i bezdisur.<br \/>\n-\u00c7ka b\u00ebr\u00eb vaki zoti menaxher,- qeshi pa t\u00eb keq Vehbiu:- Qenke veshur dhe papu\u00e7e!<br \/>\n-Mos m\u00eb thirr menaxher, t\u00eb lutem,- ia ktheu tjetri i nervozuar.<br \/>\n-Ashtu, mir\u00eb, si t\u00eb duash, nuk t\u00eb th\u00ebrres menaxher, do t\u00eb them Stive.<br \/>\n-K\u00ebshtu m\u00eb thirr, Stive,- tha dhe shtoi:- Ku ti gjesh dhe papu\u00e7et tani. T\u00eb gjitha po i merr plaku me vete.<br \/>\n&#8211; O Stive, plaku i gjor\u00eb nuk mori asgj\u00eb me vete. T\u00eb gjitha i la k\u00ebtu,- ia b\u00ebri i menduar Vehbiu.<br \/>\n&#8211; Ke t\u00eb drejt\u00eb. Por nuk e kisha fjal\u00ebn aty. T\u00eb gjitha i mori lumi. Komand\u00ebn e mori ajo. Ma komunikoi shkarkimin. N\u00eb fillim t\u00eb muajit tjet\u00ebr do m\u00eb nxjerrin n\u00eb pension.<br \/>\n-Ah,- m\u00ebrm\u00ebriti Vehbiu. Nxori cigaren dhe e vuri n\u00eb cigarishte:- eja dalin jasht\u00eb. K\u00ebtu me gjith\u00eb mend t\u00eb mbahet fryma.<\/p>\n<p><strong>VII<\/strong><\/p>\n<p>Dol\u00ebn jasht\u00eb, hym\u00eb n\u00eb kopsht, i cili ngjante sikur kish nj\u00eb gjoks t\u00eb madh, merrte frym\u00eb thell\u00eb dhe f\u00ebrg\u00ebllohej prej er\u00ebs s\u00eb leht\u00eb. Vehbiu kundroi nj\u00eb cop\u00eb her\u00eb krijimin e tij dhe psher\u00ebtiu. U p\u00ebrkul, u mbajti er\u00eb tr\u00ebndafilave dhe ledhatoi me dashuri tulipan\u00ebt. Pastaj ndezi cigaren dhe e thithi fort. Nga xhepi i brendsh\u00ebm nxori faqoren petashuqe me raki dhe lagu buz\u00ebt.<br \/>\n-Ma jep dhe mua,- tha Stive.<br \/>\n-Ou!- i a b\u00ebri Vehbiu i habitur dhe i zgjati faqoren petashuqe,- q\u00eb kur k\u00ebshtu ti!<br \/>\n-L\u00ebre Vehbi, mos e nga,- r\u00ebnkoi Stive dhe piu nj\u00eb gll\u00ebnjk\u00eb:- Lart, n\u00eb studion e madhe jan\u00eb mbledhur t\u00eb bijt\u00eb, t\u00eb bijat, noteri, komisionari, juristi. P\u00ebrpara se t\u00eb vendosej t\u00eb hapej testamenti noteri k\u00ebrkoi t\u00eb th\u00ebrritej dhe sh\u00ebrb\u00ebtorja personale e plakut. Dhe kush, ajo dreq grua, q\u00eb hyri si aliene tek ne,- p\u00ebshp\u00ebriti Stive<br \/>\n-Ah,- psher\u00ebtiu Vehbiu.<br \/>\n&#8211; Ika, do shkoj t\u00eb m\u00ebsoj se \u00e7far\u00eb b\u00ebhet,- tha Stive dhe u largua me hap t\u00eb shpejt\u00eb.<br \/>\n-\u00cbsht\u00eb fjala p\u00ebr at\u00eb grua q\u00eb na p\u00ebrgjon hap pas hapi?- pyeta Vehbiun:- Q\u00eb ngjan si kukull bebe?<br \/>\nVehbiu luajti kryet n\u00eb shenj\u00eb pohimi.<br \/>\n-Po, ajo grua,- tha dhe shtoi:- N\u00ebse t\u00eb ka mbetur akoma di\u00e7ka p\u00ebr t\u00eb ngr\u00ebn\u00eb, ulu dhe p\u00ebrlaje, kemi p\u00ebrpara shum\u00eb pun\u00eb p\u00ebr t\u00eb b\u00ebr\u00eb.<br \/>\nPa e zgjatur \u00e7mb\u00ebshtolla letr\u00ebn alumini, gruaja m\u00eb kish mb\u00ebshtjell\u00eb nj\u00eb moll\u00eb starkink\u00eb dhe nj\u00eb banane. Vehbiu b\u00ebri pak m\u00eb tej, ndezi nj\u00eb cigare tjet\u00ebr. U ul n\u00eb bisht dhe nisi t\u00eb pastronte disa flet\u00eb q\u00eb kishin filluar t\u00eb zverdheshin n\u00eb fund t\u00eb k\u00ebrcellit t\u00eb luleve. Pran\u00eb nesh erdhi gati me vrap Stive. Ai mezi mbushej me frym\u00eb.<br \/>\n&#8211; Atje lart, n\u00eb studio po b\u00ebhet sherr i madh. M\u00ebsova q\u00eb bosi yn\u00eb i ka l\u00ebn\u00eb asaj gruaje me testament vil\u00ebn dhe statujat. T\u00eb bijt\u00eb dhe t\u00eb bijat protestojn\u00eb me t\u00eb madhe. Kush \u00ebsht\u00eb kjo grua, kjo sh\u00ebrbyese, q\u00eb guxon t\u00eb p\u00ebrvet\u00ebsoj\u00eb pron\u00ebn ton\u00eb. Ne e shohim p\u00ebr her\u00eb t\u00eb par\u00eb k\u00ebt\u00eb njeri t\u00eb huaj, n\u00eb jet\u00ebn e babait e n\u00eb jet\u00ebn e ton\u00eb. Ne njohim Kristin\u00ebn si sh\u00ebrbese personale t\u00eb babait. Nga doli kjo! Ata ngulmojn\u00eb, thon\u00eb se, shp\u00ebrb\u00ebrja e pron\u00ebs s\u00eb trash\u00ebguar n\u00ebp\u00ebrmjet gjakut \u00ebsht\u00eb skandaloze dhe n\u00eb kund\u00ebrshtim ne t\u00eb gjithat normat dhe ligjet e shtetit. Mohimi i trash\u00ebgimis\u00eb s\u00eb ligjshme t\u00eb gjakut \u00ebsht\u00eb i papar\u00eb ndonj\u00ebher\u00eb. Ky \u00ebsht\u00eb mashtrim i ndyr\u00eb. Noteri tund si flamur, p\u00ebrpara syve t\u00eb tyre testamentin e plakut t\u00eb shkruar dhe t\u00eb vulosur. T\u00eb bijt\u00eb dhe t\u00eb bijat shtojn\u00eb se s\u2019duhet besuar \u00e7far\u00eb \u00ebsht\u00eb shkruar dhe vulosur n\u00eb testament, n\u00eb muajt e fundit. Ata v\u00ebshtronin gjith\u00eb urrejtje gruan e huaj, aziatiken e panjohur, sh\u00ebrbyesen e t\u00eb atit. Nd\u00ebrsa ajo, q\u00ebndronte n\u00eb qoshe t\u00eb studios, si gur varri pa i l\u00ebvizur asnj\u00eb muskuj i fytyr\u00ebs. T\u00eb bijt\u00eb dhe t\u00eb bijat jan\u00eb t\u00ebrbuar, akuzojn\u00eb noterin p\u00ebr bashk\u00ebpunim me sh\u00ebrb\u00ebtoren, p\u00ebr mashtrim, e p\u00ebrvet\u00ebsim prone dhe kan\u00eb t\u00eb drejt\u00eb. T\u00eb drejt\u00ebn e tyre do ta ndaj\u00eb gjyqi, duhet t\u00eb merret parasysh, atin i tyre prej s\u00ebmundjes ishte b\u00ebr\u00eb matuf,- p\u00ebrfundoi Stive.<br \/>\n-Matuf!- ia b\u00ebri Vehbiu i p\u00ebrhumbur.<br \/>\n-Buf me zile,- ngriti z\u00ebrin Stive.<br \/>\n-I paska l\u00ebn\u00eb t\u00eb bijt\u00eb dhe t\u00eb bijat me gisht n\u00eb goj\u00eb!- i p\u00ebshp\u00ebrita Vehbiut:- Ajo fem\u00ebr nuk ka asgj\u00eb p\u00ebr t\u00eb l\u00ebn\u00eb mendt\u00eb.<br \/>\nVehbiu ngriti supet pa ditur \u00e7far\u00eb t\u00eb thoshte.<br \/>\n-M\u00eb shum\u00eb se matuf, i \u00e7mendur. H\u00eb, s\u2019t\u00eb vjen t\u00eb p\u00eblcas\u00ebsh prej inatit!- d\u00ebgjova t\u00eb fliste gjith\u00eb maraz Stive dhe ngriti e nj\u00ebher\u00eb faqoren me raki.<br \/>\nD\u00ebgjuan zhurm\u00ebn e nj\u00eb makine q\u00eb q\u00ebndroi p\u00ebrpara vil\u00ebs. Stive dhe Vehbiu v\u00ebshtruan nj\u00ebri tjetrin n\u00eb m\u00ebnyr\u00eb pyet\u00ebse. Pas pak u hap dera e hekurt e vil\u00ebs dhe ne pam\u00eb nj\u00eb furgon t\u00eb bardh\u00eb t\u00eb hynte brenda. Makina u rrotullua pakujdes n\u00eb rrugin\u00ebn e ngusht\u00eb t\u00eb kopshtit, b\u00ebri prapa dhe rr\u00ebzoi t\u00eb po\u00e7e me lule. Vehbiut iu prish fytyra prej dhembjes dhe u b\u00eb gati tu b\u00ebrtiste:<br \/>\n-S\u2019u plas\u00ebn syt\u00eb. Nuk e pan\u00eb saksin\u00eb me lule- m\u00ebrm\u00ebriti.<br \/>\nStive i b\u00ebri me shenj\u00eb t\u00eb p\u00ebrmbante veten. Prej furgonit t\u00eb bardh\u00eb zbrit\u00ebn me t\u00eb shpejt\u00eb pes\u00eb djelmosha aziatik\u00eb.<br \/>\n-Kush ju a ka dhen\u00eb k\u00ebtyre djemve kodin e hapjes s\u00eb der\u00ebs dhe hyrjes n\u00eb vil\u00eb?- pyeti Stive z\u00eb holluar. Vehbiu ngriti supet. Atij akoma nuk i kishte ikur e zverdhura e fytyr\u00ebs. Stive u b\u00eb pak m\u00eb tutje, ngriti celularin dhe foli me z\u00eb t\u00eb ul\u00ebt, me shpin\u00eb t\u00eb kthyer nga ne.<br \/>\n-Na falni!- than\u00eb djelmoshat.<br \/>\n-Paskan m\u00ebsuar t\u00eb thon\u00eb e m\u00eb falni,- u grind ultas Skoti.<br \/>\nNj\u00ebri prej djelmoshave u drejtua nga ne.<br \/>\n-Ju lutem na ndihmoni t\u00eb takojn\u00eb Olivia \u00c7ou, &#8211; foli ai me nj\u00eb anglishte t\u00eb \u00e7al\u00eb.<br \/>\nStive futi celularin n\u00eb xhep dhe u b\u00ebri me indiferentiz\u00ebm, me kok\u00eb nga dera qendrore e vil\u00ebs.<br \/>\n-K\u00ebrkojn\u00eb at\u00eb. Ajo, ju a ka dhen\u00eb kodin e hapjes s\u00eb der\u00ebs dhe hyrjes n\u00eb vil\u00eb,- na p\u00ebshp\u00ebriti Stive.<br \/>\nVehbiu s\u2019foli. Djelmoshat aziatik\u00eb hyn\u00eb brenda. Ne ndoq\u00ebm me sy nxitimin e tyre n\u00eb shkall\u00ebt e mermerta. Vehbiu shkoi drejt saksis\u00eb s\u00eb thyer, mblodhi me kujdes cop\u00ebrat e po\u00e7es, i vuri m\u00ebnjan\u00eb, pastaj filloi t\u00eb mblidhte me duar dheun e shp\u00ebrndar\u00eb.<br \/>\n-L\u00ebre dreqin, \u00e7\u2019 i p\u00ebrlyen duart, \u00e7do gj\u00eb k\u00ebtu do b\u00ebhet dhe e pluhur,- foli Stive me nervoziz\u00ebm:- Se sheh, sot kemi tjet\u00ebr pun\u00eb.<br \/>\nStivit i ra p\u00ebrs\u00ebri zilja e celularit. Ai p\u00ebshtyu dhe shau me z\u00eb t\u00eb ul\u00ebt. E ngriti celularin dhe foli fare shkurt. E mbylli me t\u00eb shpejt\u00eb, v\u00ebshtroi i p\u00ebrhumbur nga ne. Iku me nxitim, p\u00ebr pak sa nuk u gremis. U kthye i menduar dhe i k\u00ebrkoi Vehbiut faqoren me raki.<br \/>\n-Mblidhe mendjen, m\u00eb dukesh si i futur n\u00eb uj\u00eb,- e k\u00ebshilloi Vehbiu.<br \/>\nSkoti s\u2019 foli, e pash\u00eb q\u00eb nuk u fye. Un\u00eb v\u00ebshtrova or\u00ebn e dor\u00ebs dhe i p\u00ebshp\u00ebrita Vehbiut se duhej t\u00eb ngriheshim.<\/p>\n<p><strong>VIII<\/strong><\/p>\n<p>Pas pak d\u00ebgjuam q\u00eb ra zilja e der\u00ebs s\u00eb jashtme. Pas kangjellave t\u00eb trasha t\u00eb der\u00ebs s\u00eb madhe, na zun\u00eb syt\u00eb nj\u00eb siluet\u00eb gruaje, q\u00eb f\u00ebrkohej pas hekurave. Stive v\u00ebshtroi i p\u00ebrqendruar andej. I ktheu Vehbiut faqoren dhe nxitoi drejt der\u00ebs s\u00eb madhe. Brenda n\u00eb vil\u00eb hyri nj\u00eb grua e vjet\u00ebr, e gjat\u00eb, me syze t\u00eb m\u00ebdha dhe me kapel\u00eb t\u00eb gjer\u00eb, t\u00eb zez\u00eb n\u00eb kok\u00eb. Ajo ecte me v\u00ebshtir\u00ebsi mbi takat e holla, si t\u00eb trembej e mos binte. Gruaja e vjet\u00ebr mbante hedhur krah\u00ebve nj\u00eb rrob\u00eb t\u00eb gjat\u00eb me vija dhe ngjyra. M\u00eb shum\u00eb m\u00eb ngjau me kuvert\u00ebn q\u00eb mbajn\u00eb meksikan\u00ebt. Vehbiu shkundi \u00e7ibukun pas thembr\u00ebs s\u00eb k\u00ebpuc\u00ebs dhe p\u00ebshp\u00ebriti:<br \/>\n\u2018\u00c7do kjo meksikane plak\u00eb n\u00eb vil\u00ebn e koleksionistit?\u2019<br \/>\n\u2018Ah!\u2019 ia b\u00ebri Stive dhe u turr drejt saj.<br \/>\nStive dhe gruaja vjet\u00ebr nis\u00ebn t\u00eb flisnin mes tyre, me z\u00eb t\u00eb ul\u00ebt. Ajo e inatosur b\u00ebri t\u00eb kthehej, t\u00eb ikte. Ai e mbajti pas b\u00ebrryli dhe i tregoi me kok\u00eb katin e dyt\u00eb. Gruaja l\u00ebvizi mjekr\u00ebn \u00e7eki\u00e7, me maraz dhe me kryet e ngritur lart eci, me hapa t\u00eb m\u00ebdhenj drejt shkall\u00ebve t\u00eb mermerta. Stive mbeti prapa me trupin e ndehur nga ajo. Gruaja mesi mbushej me frym\u00eb, u l\u00ebkund, gati sa nuk ra. P\u00ebrtheu gjunj\u00ebt me v\u00ebshtir\u00ebsi dhe u ul n\u00eb shkallin\u00ebn e par\u00eb e vari kryet. Stive vrapoi drejt saj dhe nisi ti fliste me duar dhe me k\u00ebmb\u00eb. Ajo u ngrit duke u r\u00ebnkuar dhe psher\u00ebtir\u00eb. Hapat e saj nervoze trok\u00ebllit\u00ebn. Stive e shoq\u00ebroi disa hapa, pastaj e ndoqi me sy derisa ajo hyri brenda. M\u00eb pas u afrua pran\u00eb nesh pa e ndal\u00eb shikimin der\u00ebs ku humbi gruaja plak\u00eb.<br \/>\n-Kush \u00ebsht\u00eb ajo grua?- e pyeti Vehbiu.<br \/>\n&#8211; Kush? Ajo! Nuk e njeh, nuk e arrite!- ia b\u00ebri i habitur Stive.<br \/>\n-Nuk m\u00eb kujtohet.<br \/>\n-\u00cbsht\u00eb e mrekullueshmja Matild\u00eb, gruaja e dyt\u00eb e Bosit ton\u00eb.<br \/>\n-E dija t\u00eb vdekur,- tha Vehbiu:- Nuk d\u00ebgjova t\u00eb flitej ndonj\u00ebher\u00eb p\u00ebr t\u00eb.<br \/>\n-E gjora Matild\u00eb, ka qen\u00eb e magjishme kur ishte e re. Drit\u00eb dhe epsh rrezatonte kur qeshte, kur ecte, kur t\u00eb v\u00ebshtronte, kur t\u00eb prekte. O Zot, gjith\u00eb vila rr\u00ebz\u00ebllente! E mjera bukuroshe p\u00ebr nj\u00eb koh\u00eb q\u00ebndroi e shtruar n\u00eb spital, n\u00eb \u00e7mendin\u00eb. Tani jeton n\u00eb nj\u00eb sht\u00ebpi pleqsh,- foli Stive, pa e ndar\u00eb shikimin nga dera, ku kishte hyr\u00eb Matilda.<br \/>\n-Mir\u00eb, po \u00e7do k\u00ebtu?- E pyeti Vehbiu.<br \/>\nStive sk\u00ebrmiti dhemb\u00ebt:<br \/>\n-\u00c7do k\u00ebtu, pyet! Ore je n\u00eb binar\u00eb! Atje lart, n\u00eb studion e madhe b\u00ebhet gj\u00ebma, lexohet testamenti i kodoshit plak. Matilda ka t\u00eb drejt\u00eb m\u00eb shum\u00eb se gjith\u00eb t\u00eb tjer\u00ebt. Kjo vil\u00eb e ndyr\u00eb, e shpirtrave t\u00eb k\u00ebqij dhe pushti plak i shkat\u00ebrruan jet\u00ebn, i mor\u00ebn rinin\u00eb, bukurin\u00eb, e fut\u00ebn n\u00eb \u00e7mendin\u00eb. Tani ata skutha t\u00eb mbledhur atje lart, do zgurdullojn\u00eb syt\u00eb si buf\u00ebr, kur t\u00eb shohin at\u00eb dhe t\u00eb d\u00ebgjojn\u00eb hatan\u00eb e madhe. Bosi yn\u00eb q\u00eb iu shift\u00eb emri, aksidentalisht harroi dhe nuk e ndau ligj\u00ebrisht Matild\u00ebn. Shtrigani e dinte t\u00eb mbyllur n\u00eb \u00e7mendin\u00eb, ndoshta dhe t\u00eb vdekur&#8230;<br \/>\n-Ashtu!- ia b\u00ebri Vehbiu dhe v\u00ebshtroi nga un\u00eb me qes\u00ebndi:- T\u00eb shkret\u00ebn grua e dinin t\u00eb vdekur?!<br \/>\n-T\u00eb gjith\u00eb e dinin t\u00eb vdekur, p\u00ebrve\u00e7 meje. Nj\u00eb mbr\u00ebmje dimri e ndihmova Matild\u00ebn t\u00eb arratisej prej \u00e7mendine. E gjora ishte dob\u00ebsuar b\u00ebr\u00eb si kufom\u00eb. Jetoi vite me radh\u00eb e fshehur me em\u00ebr tjet\u00ebr. U sh\u00ebrua, u b\u00eb si kokrra e moll\u00ebs dhe erdhi t\u00eb p\u00ebrfitoj\u00eb t\u00eb drejt\u00ebn, t\u00eb marr\u00eb thel\u00ebn e merituar t\u00eb saj.<br \/>\nD\u00ebgjoja Stiven i nemitur.<br \/>\n-Qenka \u00e7orb\u00eb e madhe, &#8211; ia b\u00ebri Vehbiu dhe fshiu syzet. U kthye nga Stive e v\u00ebshtroi ngul\u00ebt, pastaj i shkeli syrin duke i th\u00ebn\u00eb: &#8211; Ose Stiv, t\u00eb drejt\u00ebn thuaj, sa shum\u00eb t\u00eb ka t\u00ebrhequr k\u00ebrraba nga kjo e magjishmja Matild\u00eb?<br \/>\nStive u ndje i bezdisur dhe i nervozuar:<br \/>\n&#8211; Ama pyetje b\u00ebn dhe ti. Nuk kishte mashkull n\u00eb bot\u00eb t\u00eb mos e lakmonte Matild\u00ebn e magjishme. Un\u00eb v\u00ebrtet isha nj\u00eb cop\u00eb menaxher vile por nuk ndryshoja nga t\u00eb tjer\u00ebt. E mbaja mend kur hyri nuse, u shtanga prej bukuris\u00eb, gati sa nuk m\u00eb ra tabakaja prej dore. E p\u00ebrgjoja kudo q\u00eb shkonte, kur ecte, kur hante buk\u00eb, kur lahej, kur varte kryet prapa dhe i dilte qafa e holl\u00eb e mrekullueshme. E \u00ebnd\u00ebrroja \u00e7do minut\u00eb me gjith\u00eb shpirt. U mbaja er\u00eb teshave t\u00eb saj, m\u00eb vinte dalldi. Ngandonj\u00ebher\u00eb n\u00eb inat e sip\u00ebr nd\u00ebshkoja veten, si guxoja q\u00eb mendoja dhe lakmoja gruan e bosit. P\u00ebrs\u00ebri e \u00ebnd\u00ebrroja Matild\u00ebn nat\u00eb e dit\u00eb dhe qaja n\u00eb heshtje, n\u00eb vetmi. M\u00eb hipi t\u00ebrbimi kur ai e zboi Matild\u00ebn prej vile. N\u00ebse thuhej q\u00eb shkonte me t\u00eb tjer\u00ebt, pun\u00eb e madhe ajo ishte e mrekullueshme. Ai plak i kamur ishte krimb p\u00ebr t\u00eb dhe nuk ishte n\u00eb gjendje ti b\u00ebnte hyzmetin. Isha gati ta mbysja me jast\u00ebk shtrigun, merhumin, dhin\u00eb e zgjebosur me bishtin p\u00ebrpjet\u00eb. N\u00eb pamund\u00ebsi vrasje bastarde, e ndoqa me dhembje n\u00eb zem\u00ebr gruan q\u00eb admiroja, nuk munda to ndalja kur t\u00eb gjor\u00ebn e lidh\u00ebn dhe e fut\u00ebn n\u00eb \u00e7mendin\u00eb. Ajo b\u00ebrtiste, l\u00ebshom\u00ebni, si guxoni! Trupi m\u00eb rr\u00ebqethej prej klithmave t\u00eb dhimbshme t\u00eb saj. Mrekullueshmja, fatkeqja Matild\u00eb&#8230;<br \/>\n-I gjori ti,- foli ultazi, me ironi Vehbiu:- dhe e mjera ajo!<br \/>\nStive nuk d\u00ebgjoi \u00e7far\u00eb tha Vehbiu. Dukej i p\u00ebrhumbur, f\u00ebrkoi ballin me nervoziz\u00ebm dhe me sy t\u00eb pic\u00ebrruar vazhdoi:<br \/>\n-Edhe pse n\u00eb mosh\u00eb pak t\u00eb shkuar, ishte e bekuar dita kur mora Matild\u00ebn dhe e futa n\u00eb shtrat. M\u00eb dukej sikur po hyja n\u00eb parajs\u00eb, u drodha, u f\u00ebrf\u00ebllova kur preka gjoksin e saj. Matilda e mbulonte gjoksin me \u00e7ar\u00e7af, m\u00eb lutej t\u00eb mos e prekja, s\u2019ishte m\u00eb e para, i ishte fishkur, por mua sis\u00ebt e saj m\u00eb dukeshin m\u00eb t\u00eb mrekullueshmit n\u00eb bot\u00eb, si dy portokaj magjik\u00eb. Me inat thash\u00eb:<br \/>\n\u2019Shtrigu i dreqit, pa pik\u00eb turpi e m\u00ebshir\u00eb, n\u00ebp\u00ebrk\u00ebmbi nj\u00eb bukuri si ty,e futi n\u00eb \u00e7mendin\u00eb, kur duhet t\u00eb mbante n\u00eb p\u00ebqi.\u2019 Matilda u prek shum\u00eb nga fjal\u00ebt e mija, mu var n\u00eb krah\u00eb dhe qau me d\u00ebnes\u00eb. Qava dhe un\u00eb me t\u00eb dhe me vete thosha; O Zot t\u00eb jet\u00eb e v\u00ebrtet\u00eb, kjo fem\u00ebr magjike \u00ebsht\u00eb t\u00ebr\u00ebsisht e imja dhe mund t\u00eb b\u00ebj \u00e7far\u00eb t\u00eb dua me t\u00eb.\u2019 Doja t\u00eb ikja me vrap, t\u00eb fshihesha diku dhe t\u00eb qaja.<br \/>\nKur vija n\u00eb pun\u00eb, i mbushur i nd\u00ebrkryer, shihja plakushin q\u00eb endej si somnambul n\u00ebp\u00ebr korridore. I tretur, i d\u00ebrmuar, i rr\u00ebgjuar, si trung i vjet\u00ebr n\u00eb kalb\u00ebzim. M\u00eb vinte ti ul\u00ebrija n\u00eb sy: \u2019D\u00ebgjo mir\u00eb o shtrigan, Matilda \u00ebsht\u00eb e imja, e mbaj n\u00eb preh\u00ebr. \u00cbsht\u00eb e imja vet\u00ebm e imja, plas po deshe.., &#8211; psher\u00ebtiu Stive dhe fshiu djers\u00ebt.<br \/>\n-Nuk e kuptoj perse e urren kaq shum\u00eb?- e pyeti Vehbiu:- Bosi yn\u00eb nuk ka qen\u00eb dhe aq i keq.<br \/>\n-P\u00ebrse e urrej! Ai plak m\u00eb ka nxir\u00eb jet\u00ebn, gjithnj\u00eb kam qen\u00eb i p\u00ebrulur, i fyer, i n\u00ebp\u00ebrk\u00ebmbur,- foli me maraz Stive. Heshti nj\u00eb hop, i menduar. Sk\u00ebrmiti me dh\u00ebmb\u00eb maj\u00ebn thoit t\u00eb gishtit t\u00eb vog\u00ebl dhe gjith\u00eb vrer shtoi:- Ta lem\u00eb at\u00eb, se iku me t\u00eb shumtit, tani na doli nj\u00eb avaz i ri, ku\u00e7ka, aziatikja, pa ngjyer gj\u00eb, vet\u00ebm sa i derdhi nja dy a tre her\u00eb kov\u00ebn me shurr\u00eb t\u00eb plakut, k\u00ebrkon t\u00eb marr\u00eb llokm\u00ebn e madhe. Dreqi i verdh\u00eb ndoshta e ka r\u00ebn\u00eb n\u00eb vesh q\u00eb Matilda jeton n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb time, prandaj m\u00eb pushoi nga puna.<br \/>\n-Ashtu! Sikur the jeton n\u00eb sht\u00ebpi pleqsh? -e pyeti Vehbiu.<br \/>\n-G\u00ebnjeva. D\u00ebgjo t\u00eb tregoj nj\u00eb t\u00eb fort\u00eb: Nj\u00eb dit\u00eb p\u00ebrpara se t\u00eb cofte shtrigu, e mora p\u00ebr dore Matild\u00ebn dhe e futa tin\u00ebs n\u00eb vil\u00eb. I mora masat q\u00eb m\u00eb par\u00eb, Olivias, zvarranikes, i dhash\u00eb ila\u00e7 p\u00ebr gjum\u00eb dhe ajo u kokolos si mace zgjebanike n\u00eb divan, mbledhur kutulla\u00e7, me gishtin me madh n\u00eb goj\u00eb si biberon. Me Matild\u00ebn p\u00ebr dore i ran\u00eb kryq e t\u00ebrthor vil\u00ebs. Ajo p\u00ebrgj\u00ebrohej prej mallit, pastaj prej kuzhin\u00ebs ngjit\u00ebm shkall\u00ebt, kaluam n\u00eb korridorin e ngusht\u00eb sekret dhe hym\u00eb n\u00eb paradhom\u00ebn e shtrigut. Hapa der\u00ebn me ngadal\u00eb, me shum\u00eb kujdes. M\u00eb trembte zgjimi i befasish\u00ebm i Oliv\u00ebs. Hym\u00eb brenda n\u00eb dhom\u00ebn e madhe t\u00eb plakut. Dikur nuk hyja brenda pa m\u00eb lajm\u00ebruar dhe lejuar ai, sidomos nat\u00ebn. Nejse, kishte per\u00ebnduar nj\u00ebher\u00eb e mir\u00eb ajo koh\u00eb. Koka e plakut dukej tmerr\u00ebsisht e verdh\u00eb, si kufom\u00eb, humbur n\u00eb jast\u00ebk\u00ebt e m\u00ebdhenj, gjithashtu t\u00eb verdh\u00eb. Ia \u00e7ova Matild\u00ebn pran\u00eb shtratit. Ai kapsalliti syt\u00eb pa qerpik\u00eb. Ajo i shkoi i q\u00ebndroi mbi kok\u00eb, me lot n\u00eb sy dhe me duar t\u00eb mbledhura n\u00eb gjoks. Merhumi shqeu syt\u00eb, g\u00ebrhiti z\u00ebshuar dhe vuri dor\u00ebn p\u00ebrpara, hapi gishtat si p\u00ebr t\u00eb bllokuar figur\u00ebn e shfaqur t\u00eb gruas.<br \/>\n\u2018Fantazm\u00eb je apo \u00e7far\u00eb je?!\u2019 b\u00ebrb\u00ebliti sy zgurdulluar akrepi plak.<br \/>\n\u2018\u00cbsht\u00eb Matilda,\u2019 i thash\u00eb: \u2018M\u00eb e bukur se kurr\u00eb dhe erdhi p\u00ebr t\u00eb dh\u00ebn\u00eb lamtumir\u00ebn e fundit.<br \/>\n\u2018Jam Matilda,\u2019 i tha ajo.<br \/>\n\u2018\u00c7do kjo Matild\u00eb e vdekur n\u00eb shtratin tim. Gremisu fantazm\u00eb e keqe, vdekje. Ik\u00eb,ik\u00eb. Mos m\u00eb merr, ku ta l\u00eb koleksionin tim?\u2019 Ai po ngash\u00ebrehej&#8230;<br \/>\n\u2018Do ta l\u00ebsh koleksionin e shtrenjt\u00eb k\u00ebtu, si t\u00eb tjer\u00ebt,\u2019 i thash\u00eb un\u00eb me inat.<br \/>\n\u2018Ah,\u2019 ia b\u00ebri ai me dhembje, \u2019mos&#8230;\u2019<br \/>\n\u2018Jam Matilda, m\u00eb beso,\u2019i lutej ajo, \u2018ja prekm\u00eb, jam me mish dhe me kocka.\u2019.<br \/>\n\u2019 Nuk je ajo, je vdekja, hiqu qafe, nuk dua t\u00eb m\u00eb marr\u00ebsh. Ajo ka vite q\u00eb ka vdekur dhe mir\u00eb ka b\u00ebr\u00eb q\u00eb ja vdekur.\u2019<br \/>\n\u2018M\u00eb d\u00ebgjo, jam gjall\u00eb, jam Matilda\u2019, i fliste gruaja e rr\u00ebmbushur nga lot\u00ebt.<br \/>\n\u2018Jo nuk je&#8230; Ik\u00eb&#8230;Olivia, Olivia..!\u2019 b\u00ebri ai t\u00eb th\u00ebrriste. Mua m\u00eb ngriu zemra, nxitova ti zija goj\u00ebn. Plaku u p\u00ebrdrodh, fytyra iu skuq prej mundimit, iu nxi e pastaj i ra zali. Mu duk sikur d\u00ebgjova zhurm\u00eb pas dere. Kujtova se shtrigu e zgjoi nep\u00ebrk\u00ebn Oliv\u00eb. T\u00ebrhoqa me ngut Matild\u00ebn nga erdh\u00ebm, ik\u00ebm.<br \/>\n\u2018M\u00eb erdhi shum\u00eb keq p\u00ebr t\u00eb,\u2019 m\u00eb tha Matilda duke d\u00ebnesur ultas dhe shfryu hund\u00ebt me zhurm\u00eb. \u2018 I gjori si ishte b\u00ebr\u00eb.\u2019<br \/>\nNuk i ktheva p\u00ebrgjigje. Djallushe e madhe je Matilda, sa bukur e lot rolin, posi, tu dogj barku p\u00ebr t\u00eb! doja ti thosha.<br \/>\n\u2018Mos i b\u00ebre ndonj\u00eb gj\u00eb t\u00eb keqe?\u2019 m\u00eb pyeti ajo dhe shfryu p\u00ebrs\u00ebri hund\u00ebt me zhurm\u00eb.<br \/>\n\u2018\u00c7\u2019mund ti b\u00ebja, vet\u00ebm sa ja mbajta goj\u00ebn t\u00eb mos b\u00ebrtiste. Sa zem\u00ebr t\u00eb dhembshur ke Matilda\u2019, i thash\u00eb.<br \/>\nAjo m\u00eb mb\u00ebshteti kok\u00ebn e bukur n\u00eb krah dhe psher\u00ebtiu. Besova i trembur se plakun e lash\u00eb t\u00eb dergjur n\u00eb shtrat dhe nuk pata koh\u00eb t\u00eb p\u00ebrmendja. Megjithat\u00eb p\u00ebr nj\u00eb moment d\u00ebgjova grahma t\u00eb m\u00ebdha pas shpine, kujtova se hija e plakur ishte ngritur prej shtratit, n\u00eb k\u00ebmish\u00ebn e nat\u00ebn dhe na ndiqte me kopa\u00e7e n\u00ebp\u00ebr n\u00eb rrug\u00eb. Hip\u00ebm me vrap n\u00eb makin\u00eb dhe i thash\u00eb Matild\u00ebs ta ngiste sa m\u00eb shpejt q\u00eb t\u00eb ishte e mundur.c<br \/>\n\u2018\u00c7far\u00eb ndodhi?\u2019 m\u00eb pyeti ajo e frik\u00ebsuar.<br \/>\nPandeha se shtrigu na arriti dhe po godiste xhamat e makin\u00ebs me potere.<br \/>\n\u2018T\u00eb lutem ec,\u2019 i thash\u00eb, zemra m\u00eb rrihte e vrull.<br \/>\nMatilda m\u00eb v\u00ebshtroi e \u00e7uditur dhe i dha gaz makin\u00ebs. P\u00ebr dreq na kapi policia, paguam dhe nj\u00eb gjob\u00eb t\u00eb mir\u00eb p\u00ebr shpejt\u00ebsi. \u00c7\u2019t\u00eb b\u00ebsh, paraja dhe k\u00ebnaq\u00ebsit\u00eb bastarde t\u00eb jet\u00ebs jan\u00eb kthyer n\u00eb kult&#8230;<br \/>\nVehbiu luajti kryet, ndezi cigaren dhe m\u00ebrm\u00ebriti:<br \/>\n-Mir\u00eb b\u00ebre q\u00eb g\u00ebnjeve. Sikur the q\u00eb Bosi ia ka lan\u00eb me testament sh\u00ebrbes\u00ebs personale, Olivia \u00c7out?<br \/>\nStive largoi me dor\u00eb tymin e duhanit q\u00eb vinte drejt tij. Fytyr\u00eb skuqur u kthye nga Vehbiu. Nj\u00eb damar i trash\u00eb blu i pulsonte n\u00eb t\u00ebmthin e majt\u00eb:<br \/>\n-Ashtu thash\u00eb, se ashtu \u00ebsht\u00eb shkruar, &#8211; tha, ngriti lart gishtin tregues dhe foli me ton solemn:- Por testamenti i nj\u00eb plaku t\u00eb marr\u00eb duhet tu n\u00ebnshtrohet ligjeve t\u00eb men\u00e7ura t\u00eb shoq\u00ebris\u00eb s\u00eb civilizuar. Dhe un\u00eb kam t\u00eb drejt\u00ebn time, m\u00eb iku jeta p\u00ebr dhjam\u00eb qeni duke i sh\u00ebrbyer me besnik\u00ebri shtriganit plak.<br \/>\n&#8211; Ke t\u00eb drejt\u00eb,- ia b\u00ebri Vehbiu dhe thithi cigaren i menduar.<\/p>\n<p><strong>IX<\/strong><\/p>\n<p>Drejt nesh duke u l\u00ebkundur po vinte Matilda. \u00cbsht\u00eb pa kapele dhe flok\u00ebt e lyer n\u00eb t\u00eb kuq t\u00eb ndezur i ishin shpupuritur. Stive shkundi pantallonat dhe i alarmuar u sul drejt saj.<br \/>\n&#8211; Matilda \u00e7far\u00eb ndodhi q\u00eb zbrite?<br \/>\n&#8211; Oh Stiv. Atje nuk durohet. Mu b\u00eb koka daulle,- ia b\u00ebri ajo, iu shmang dhe eci drejt nesh. Fytyr\u00ebn e ka t\u00eb r\u00ebnduar prej pudr\u00ebs, qerpik\u00ebt e lyer me rimel t\u00eb zi dhe faqet e skuqura, por dallohej p\u00ebr nj\u00eb bukuri t\u00eb venitur. Ajo u afrua drejt meje dhe me delikates\u00eb si koket\u00eb, zgjati dor\u00ebn e vog\u00ebl, t\u00eb rrudhur drejt buz\u00ebve t\u00eb mia, ta puthja dhe tha:- Stive i dashur, s\u2019m\u00eb njohe me miqt\u00eb e tu t\u00eb k\u00ebndsh\u00ebm.<br \/>\nU hutova dhe hezitova p\u00ebr nj\u00eb moment. Q\u00ebndrimi i saj \u00ebsht\u00eb shum\u00eb hijer\u00ebnd\u00eb dhe imponues. Pa e kuptuar p\u00ebrkula kok\u00ebn, sakaq ndjeva n\u00eb ije goditjen me b\u00ebrryl t\u00eb Vehbiut, por koka e mori rr\u00ebshqitjen, por vendosa ballin n\u00eb dor\u00ebn e fishkur dhe t\u00eb ftoht\u00eb. Matilda f\u00ebrg\u00eblloi prej k\u00ebnaq\u00ebsis\u00eb. Vehbiu zgurdulloi syt\u00eb, m\u00eb luajti syrin dhe n\u00ebnqeshi me ironi. Stive p\u00ebrdrodhi buz\u00ebt me n\u00ebnvleft\u00ebsim dhe v\u00ebshtroi e m\u00ebri t\u00eb fshehur nga un\u00eb. Si\u00e7 dukej nuk i erdhi mir\u00eb q\u00eb un\u00eb i putha dor\u00ebn dhe u b\u00eb mik me ne. U p\u00ebrtyp dhe me nervoziz\u00ebm tha:<br \/>\n-Matilda, e kupton, do ngelemi me gisht n\u00eb goj\u00eb&#8230;<br \/>\nAjo zbardhi dhemb\u00ebt e v\u00ebn\u00eb dhe ia pat me inat:<br \/>\n-Oh, Stiv, t\u00eb lutem. Ata sharlatan\u00eb m\u00eb ngrit\u00ebn nervat. Sa hyra n\u00eb dhom\u00eb t\u00eb gjith\u00eb zgurdulluan syt\u00eb. Kujtuan se hyri nj\u00eb fantazm\u00eb. U zbyth\u00ebn drejt dollap\u00ebve me zem\u00ebr n\u00eb dor\u00eb. Kur u fola dhe e kuptuan q\u00eb isha me mish e me kocka, jo fantazm\u00eb ul\u00ebrit\u00ebn: \u2018Kjo e vdekur, dreq, arratisur prej \u00e7mendine \u00e7do k\u00ebtu!? T\u00eb lajm\u00ebrojm\u00eb policin\u00eb, ti hedhim hekurat.\u2019 Mu hodh\u00ebn n\u00eb fyt, m\u00eb ngul\u00ebn thonjt\u00eb. P\u00ebr inat t\u00eb tyre nxora dhemb\u00ebt si vampir\u00eb, u qesha n\u00eb fytyr\u00eb, por n\u00eb fakt u tremba. F\u00ebmij\u00ebt e shtrigut u b\u00ebn\u00eb nj\u00eb me hardhuc\u00ebn sh\u00ebrb\u00ebtore kund\u00ebr meje.<br \/>\n&#8211; Mos u tremb. Ardhja jote i futi ata si minj n\u00ebp\u00ebr \u00e7argje,- ia b\u00ebri i paduruar Stive. \u2013Pastaj&#8230;\u00e7far\u00eb u the tjet\u00ebr?<br \/>\n&#8211; Oh, Stiv! Ku di un\u00eb \u00e7far\u00eb u thash\u00eb. M\u00eb zuri koka m\u00eb hyri frika. Ja, dola t\u00eb marr aj\u00ebr t\u00eb past\u00ebr. Shko ti atje. M\u00eb l\u00ebr rri me k\u00ebta miq t\u00eb lezetsh\u00ebm&#8230;<br \/>\n&#8211; Matilda, l\u00ebri marr\u00ebzit\u00eb. Do t\u00eb mbetesh lypsare? Paraja \u00ebsht\u00eb e mrekullueshme dhe e lakmojn\u00eb t\u00eb gjith\u00eb. Matidla, t\u00eb lutem, kthehu menj\u00ebher\u00eb,- i tha Stive.<br \/>\n&#8211; Po sikur t\u00eb m\u00eb futin p\u00ebrs\u00ebri n\u00eb \u00e7mendin\u00eb. Oh Stiv, m\u00eb mir\u00eb t\u00eb vdes sa t\u00eb kthehem aty!- foli ajo gati n\u00eb t\u00eb qar\u00eb.<br \/>\n&#8211; Mos u tremb, asgj\u00eb nuk ka p\u00ebr t\u00eb ndodhur,- i fli ashp\u00ebr Stive.<br \/>\nI futi krahun dhe e t\u00ebrhoqi me forc\u00eb, gati zvarr\u00eb drejt der\u00ebs. Ajo ngjante si nj\u00eb njeri q\u00eb jep shpirt. Ai i tha:<br \/>\n&#8211; Matilda, e kam siguruar sh\u00ebnimin e sh\u00ebrimit nga doktori.<br \/>\nVehbiu v\u00ebshtronte i vrenjtur, psher\u00ebtiu dhe ndezi cigaren. Befas e shoi cigaren dhe e theu m\u00eb dysh. E flaku tutje me maraz dhe m\u00ebrm\u00ebriti:<br \/>\n&#8211; Konopi i dreqit ja mori shpirtin s\u00eb shkret\u00ebs.<br \/>\nStive q\u00ebndroi te dera e vil\u00ebs dhe ndiqte me sy Matild\u00ebn kur ngjiste shkall\u00ebt mermerta p\u00ebr te studioja e plakut, ku qen\u00eb mbledhur trash\u00ebgimtar\u00ebt. Pas nj\u00eb cop\u00eb her\u00eb eci me hapa t\u00eb ngadalta drejt nesh dhe m\u00ebrm\u00ebriti:<br \/>\n&#8211; Belara t\u00eb m\u00ebdha. Maskarenjt\u00eb duan t\u00eb lajm\u00ebrojn\u00eb \u00e7mendin\u00ebn. Urrejtja ndaj nj\u00eb t\u00eb treti i b\u00ebri nj\u00eb ujqit e dreqit. Hakmarrja e tyre \u00ebsht\u00eb e posht\u00ebr, por mutin di t\u2019 i han\u00eb.<br \/>\nQ\u00ebndroi, v\u00ebshtroi nga dera e vil\u00ebs dhe f\u00ebrkoi mjekr\u00ebn katrore me inat, i zverdhur n\u00eb fytyr\u00eb. U ul dhe nis t\u00eb v\u00ebrtiste n\u00ebp\u00ebr gishta guralec\u00ebt e vegj\u00ebl.<br \/>\n&#8211; H\u00eb, se p\u00ebr pak harrova,- foli Stive pas pak, por pa v\u00ebshtrua nga ne:- Dhe p\u00ebr ty Vehbi, nep\u00ebrka Olivia \u00c7ou vendosi t\u00eb hedh\u00eb n\u00eb rrug\u00eb. M\u00eb mir\u00eb vendos vet\u00eb t\u00eb dal\u00ebsh n\u00eb pension nj\u00eb dit\u00eb me mua. Merre si t\u00eb duash&#8230;<br \/>\n&#8211; Ah &#8211; r\u00ebnkoi Vehbiu dhe i nemitur v\u00ebshtroi gjith\u00eb trishtim nga kopshti q\u00eb shtrihej gjith\u00eb bukuri dhe madh\u00ebshti p\u00ebrpara tij dhe saksis\u00eb me lule t\u00eb thyer dhe t\u00eb rr\u00ebzuar p\u00ebrdhe&#8230;<\/p>\n<p><em>2010-2017<\/em><br \/>\n<strong>KRISTAQ TURTULLI<\/strong><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>KRISTAQ TURTULLI novel\u00eb I Posht\u00eb dritares oshtiu buria e makin\u00ebs. Duke u p\u00ebrtypur u vesha dhe dola. Nuk munda t\u00eb p\u00ebrfundoja s\u00eb ngr\u00ebni. Para pes\u00ebmb\u00ebdhjet\u00eb minutash u ktheva nga pazari. Vehbiu m\u00eb priste n\u00eb k\u00ebmb\u00eb p\u00ebrpara makin\u00ebs, der\u00ebn e ka l\u00ebn\u00eb hapur dhe nga brenda del tymi i duhanit si oxhak kaldaje. -Hello! -ia b\u00ebri [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[8,12],"tags":[],"class_list":["post-19309","post","type-post","status-publish","format-standard","category-letersi","category-tregime"],"yoast_head":"<!-- This site is optimized with the Yoast SEO plugin v27.6 - https:\/\/yoast.com\/product\/yoast-seo-wordpress\/ -->\n<title>N\u00cb VILEN E KOLEKSIONISTIT PLAK - FJALA e LIR\u00cb<\/title>\n<meta name=\"robots\" content=\"index, follow, max-snippet:-1, max-image-preview:large, max-video-preview:-1\" \/>\n<link rel=\"canonical\" href=\"https:\/\/jehonashqiptare.al\/fjala\/ne-vilen-e-koleksionistit-plak\/\" \/>\n<meta property=\"og:locale\" content=\"en_US\" \/>\n<meta property=\"og:type\" content=\"article\" \/>\n<meta property=\"og:title\" content=\"N\u00cb VILEN E KOLEKSIONISTIT PLAK - FJALA e LIR\u00cb\" \/>\n<meta property=\"og:description\" content=\"KRISTAQ TURTULLI novel\u00eb I Posht\u00eb dritares oshtiu buria e makin\u00ebs. Duke u p\u00ebrtypur u vesha dhe dola. Nuk munda t\u00eb p\u00ebrfundoja s\u00eb ngr\u00ebni. Para pes\u00ebmb\u00ebdhjet\u00eb minutash u ktheva nga pazari. Vehbiu m\u00eb priste n\u00eb k\u00ebmb\u00eb p\u00ebrpara makin\u00ebs, der\u00ebn e ka l\u00ebn\u00eb hapur dhe nga brenda del tymi i duhanit si oxhak kaldaje. -Hello! -ia b\u00ebri [&hellip;]\" \/>\n<meta property=\"og:url\" content=\"https:\/\/jehonashqiptare.al\/fjala\/ne-vilen-e-koleksionistit-plak\/\" \/>\n<meta property=\"og:site_name\" content=\"FJALA e LIR\u00cb\" \/>\n<meta property=\"article:publisher\" content=\"https:\/\/facebook.com\/fjala.info\/\" \/>\n<meta property=\"article:author\" content=\"https:\/\/facebook.com\/shkoder.net\/\" \/>\n<meta property=\"article:published_time\" content=\"2017-10-25T06:19:27+00:00\" \/>\n<meta property=\"og:image\" content=\"https:\/\/jehonashqiptare.al\/fjala\/wp-content\/uploads\/2021\/01\/fjala_e_lire.png\" \/>\n\t<meta property=\"og:image:width\" content=\"300\" \/>\n\t<meta property=\"og:image:height\" content=\"100\" \/>\n\t<meta property=\"og:image:type\" content=\"image\/png\" \/>\n<meta name=\"author\" content=\"admin\" \/>\n<meta name=\"twitter:card\" content=\"summary_large_image\" \/>\n<meta name=\"twitter:creator\" content=\"@https:\/\/twitter.com\/acokaj\" \/>\n<meta name=\"twitter:site\" content=\"@acokaj\" \/>\n<meta name=\"twitter:label1\" content=\"Written by\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:data1\" content=\"admin\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:label2\" content=\"Est. reading time\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:data2\" content=\"66 minutes\" \/>\n<script type=\"application\/ld+json\" class=\"yoast-schema-graph\">{\"@context\":\"https:\\\/\\\/schema.org\",\"@graph\":[{\"@type\":\"Article\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/jehonashqiptare.al\\\/fjala\\\/ne-vilen-e-koleksionistit-plak\\\/#article\",\"isPartOf\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/jehonashqiptare.al\\\/fjala\\\/ne-vilen-e-koleksionistit-plak\\\/\"},\"author\":{\"name\":\"admin\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/jehonashqiptare.al\\\/fjala\\\/#\\\/schema\\\/person\\\/9c9fccf4f6449d25e258607d9b4275cb\"},\"headline\":\"N\u00cb VILEN E KOLEKSIONISTIT PLAK\",\"datePublished\":\"2017-10-25T06:19:27+00:00\",\"mainEntityOfPage\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/jehonashqiptare.al\\\/fjala\\\/ne-vilen-e-koleksionistit-plak\\\/\"},\"wordCount\":13233,\"commentCount\":0,\"articleSection\":[\"Let\u00ebrsi\",\"Tregime\"],\"inLanguage\":\"en-US\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"CommentAction\",\"name\":\"Comment\",\"target\":[\"https:\\\/\\\/jehonashqiptare.al\\\/fjala\\\/ne-vilen-e-koleksionistit-plak\\\/#respond\"]}]},{\"@type\":\"WebPage\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/jehonashqiptare.al\\\/fjala\\\/ne-vilen-e-koleksionistit-plak\\\/\",\"url\":\"https:\\\/\\\/jehonashqiptare.al\\\/fjala\\\/ne-vilen-e-koleksionistit-plak\\\/\",\"name\":\"N\u00cb VILEN E KOLEKSIONISTIT PLAK - FJALA e LIR\u00cb\",\"isPartOf\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/jehonashqiptare.al\\\/fjala\\\/#website\"},\"datePublished\":\"2017-10-25T06:19:27+00:00\",\"author\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/jehonashqiptare.al\\\/fjala\\\/#\\\/schema\\\/person\\\/9c9fccf4f6449d25e258607d9b4275cb\"},\"breadcrumb\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/jehonashqiptare.al\\\/fjala\\\/ne-vilen-e-koleksionistit-plak\\\/#breadcrumb\"},\"inLanguage\":\"en-US\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"ReadAction\",\"target\":[\"https:\\\/\\\/jehonashqiptare.al\\\/fjala\\\/ne-vilen-e-koleksionistit-plak\\\/\"]}]},{\"@type\":\"BreadcrumbList\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/jehonashqiptare.al\\\/fjala\\\/ne-vilen-e-koleksionistit-plak\\\/#breadcrumb\",\"itemListElement\":[{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":1,\"name\":\"Home\",\"item\":\"https:\\\/\\\/jehonashqiptare.al\\\/fjala\\\/\"},{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":2,\"name\":\"N\u00cb VILEN E KOLEKSIONISTIT PLAK\"}]},{\"@type\":\"WebSite\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/jehonashqiptare.al\\\/fjala\\\/#website\",\"url\":\"https:\\\/\\\/jehonashqiptare.al\\\/fjala\\\/\",\"name\":\"FJALA e LIR\u00cb\",\"description\":\"&quot;E para ishte fjala...&quot; - n\u00eb Shkoder.net\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"SearchAction\",\"target\":{\"@type\":\"EntryPoint\",\"urlTemplate\":\"https:\\\/\\\/jehonashqiptare.al\\\/fjala\\\/?s={search_term_string}\"},\"query-input\":{\"@type\":\"PropertyValueSpecification\",\"valueRequired\":true,\"valueName\":\"search_term_string\"}}],\"inLanguage\":\"en-US\"},{\"@type\":\"Person\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/jehonashqiptare.al\\\/fjala\\\/#\\\/schema\\\/person\\\/9c9fccf4f6449d25e258607d9b4275cb\",\"name\":\"admin\",\"image\":{\"@type\":\"ImageObject\",\"inLanguage\":\"en-US\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/secure.gravatar.com\\\/avatar\\\/be103c95acc3db7547b619bb966688693542eac057aaed7ec4502234d461b6e3?s=96&r=g\",\"url\":\"https:\\\/\\\/secure.gravatar.com\\\/avatar\\\/be103c95acc3db7547b619bb966688693542eac057aaed7ec4502234d461b6e3?s=96&r=g\",\"contentUrl\":\"https:\\\/\\\/secure.gravatar.com\\\/avatar\\\/be103c95acc3db7547b619bb966688693542eac057aaed7ec4502234d461b6e3?s=96&r=g\",\"caption\":\"admin\"},\"description\":\"Arben \u00c7okaj - M\u00ebsues Fizike &amp; Informatike :: Gazetar &amp; Analist i pavarur :: Autor librash :: Ueb- &amp; Grafik dizajner\",\"sameAs\":[\"https:\\\/\\\/fjala.info\\\/\",\"https:\\\/\\\/facebook.com\\\/shkoder.net\\\/\",\"https:\\\/\\\/linkedin.com\\\/in\\\/acokaj\\\/\",\"https:\\\/\\\/x.com\\\/https:\\\/\\\/twitter.com\\\/acokaj\",\"https:\\\/\\\/youtube.com\\\/channel\\\/UCWHTIr21i1vLKsLzVv1TM-w\"]}]}<\/script>\n<!-- \/ Yoast SEO plugin. -->","yoast_head_json":{"title":"N\u00cb VILEN E KOLEKSIONISTIT PLAK - FJALA e LIR\u00cb","robots":{"index":"index","follow":"follow","max-snippet":"max-snippet:-1","max-image-preview":"max-image-preview:large","max-video-preview":"max-video-preview:-1"},"canonical":"https:\/\/jehonashqiptare.al\/fjala\/ne-vilen-e-koleksionistit-plak\/","og_locale":"en_US","og_type":"article","og_title":"N\u00cb VILEN E KOLEKSIONISTIT PLAK - FJALA e LIR\u00cb","og_description":"KRISTAQ TURTULLI novel\u00eb I Posht\u00eb dritares oshtiu buria e makin\u00ebs. Duke u p\u00ebrtypur u vesha dhe dola. Nuk munda t\u00eb p\u00ebrfundoja s\u00eb ngr\u00ebni. Para pes\u00ebmb\u00ebdhjet\u00eb minutash u ktheva nga pazari. Vehbiu m\u00eb priste n\u00eb k\u00ebmb\u00eb p\u00ebrpara makin\u00ebs, der\u00ebn e ka l\u00ebn\u00eb hapur dhe nga brenda del tymi i duhanit si oxhak kaldaje. -Hello! -ia b\u00ebri [&hellip;]","og_url":"https:\/\/jehonashqiptare.al\/fjala\/ne-vilen-e-koleksionistit-plak\/","og_site_name":"FJALA e LIR\u00cb","article_publisher":"https:\/\/facebook.com\/fjala.info\/","article_author":"https:\/\/facebook.com\/shkoder.net\/","article_published_time":"2017-10-25T06:19:27+00:00","og_image":[{"width":300,"height":100,"url":"https:\/\/jehonashqiptare.al\/fjala\/wp-content\/uploads\/2021\/01\/fjala_e_lire.png","type":"image\/png"}],"author":"admin","twitter_card":"summary_large_image","twitter_creator":"@https:\/\/twitter.com\/acokaj","twitter_site":"@acokaj","twitter_misc":{"Written by":"admin","Est. reading time":"66 minutes"},"schema":{"@context":"https:\/\/schema.org","@graph":[{"@type":"Article","@id":"https:\/\/jehonashqiptare.al\/fjala\/ne-vilen-e-koleksionistit-plak\/#article","isPartOf":{"@id":"https:\/\/jehonashqiptare.al\/fjala\/ne-vilen-e-koleksionistit-plak\/"},"author":{"name":"admin","@id":"https:\/\/jehonashqiptare.al\/fjala\/#\/schema\/person\/9c9fccf4f6449d25e258607d9b4275cb"},"headline":"N\u00cb VILEN E KOLEKSIONISTIT PLAK","datePublished":"2017-10-25T06:19:27+00:00","mainEntityOfPage":{"@id":"https:\/\/jehonashqiptare.al\/fjala\/ne-vilen-e-koleksionistit-plak\/"},"wordCount":13233,"commentCount":0,"articleSection":["Let\u00ebrsi","Tregime"],"inLanguage":"en-US","potentialAction":[{"@type":"CommentAction","name":"Comment","target":["https:\/\/jehonashqiptare.al\/fjala\/ne-vilen-e-koleksionistit-plak\/#respond"]}]},{"@type":"WebPage","@id":"https:\/\/jehonashqiptare.al\/fjala\/ne-vilen-e-koleksionistit-plak\/","url":"https:\/\/jehonashqiptare.al\/fjala\/ne-vilen-e-koleksionistit-plak\/","name":"N\u00cb VILEN E KOLEKSIONISTIT PLAK - FJALA e LIR\u00cb","isPartOf":{"@id":"https:\/\/jehonashqiptare.al\/fjala\/#website"},"datePublished":"2017-10-25T06:19:27+00:00","author":{"@id":"https:\/\/jehonashqiptare.al\/fjala\/#\/schema\/person\/9c9fccf4f6449d25e258607d9b4275cb"},"breadcrumb":{"@id":"https:\/\/jehonashqiptare.al\/fjala\/ne-vilen-e-koleksionistit-plak\/#breadcrumb"},"inLanguage":"en-US","potentialAction":[{"@type":"ReadAction","target":["https:\/\/jehonashqiptare.al\/fjala\/ne-vilen-e-koleksionistit-plak\/"]}]},{"@type":"BreadcrumbList","@id":"https:\/\/jehonashqiptare.al\/fjala\/ne-vilen-e-koleksionistit-plak\/#breadcrumb","itemListElement":[{"@type":"ListItem","position":1,"name":"Home","item":"https:\/\/jehonashqiptare.al\/fjala\/"},{"@type":"ListItem","position":2,"name":"N\u00cb VILEN E KOLEKSIONISTIT PLAK"}]},{"@type":"WebSite","@id":"https:\/\/jehonashqiptare.al\/fjala\/#website","url":"https:\/\/jehonashqiptare.al\/fjala\/","name":"FJALA e LIR\u00cb","description":"&quot;E para ishte fjala...&quot; - n\u00eb Shkoder.net","potentialAction":[{"@type":"SearchAction","target":{"@type":"EntryPoint","urlTemplate":"https:\/\/jehonashqiptare.al\/fjala\/?s={search_term_string}"},"query-input":{"@type":"PropertyValueSpecification","valueRequired":true,"valueName":"search_term_string"}}],"inLanguage":"en-US"},{"@type":"Person","@id":"https:\/\/jehonashqiptare.al\/fjala\/#\/schema\/person\/9c9fccf4f6449d25e258607d9b4275cb","name":"admin","image":{"@type":"ImageObject","inLanguage":"en-US","@id":"https:\/\/secure.gravatar.com\/avatar\/be103c95acc3db7547b619bb966688693542eac057aaed7ec4502234d461b6e3?s=96&r=g","url":"https:\/\/secure.gravatar.com\/avatar\/be103c95acc3db7547b619bb966688693542eac057aaed7ec4502234d461b6e3?s=96&r=g","contentUrl":"https:\/\/secure.gravatar.com\/avatar\/be103c95acc3db7547b619bb966688693542eac057aaed7ec4502234d461b6e3?s=96&r=g","caption":"admin"},"description":"Arben \u00c7okaj - M\u00ebsues Fizike &amp; Informatike :: Gazetar &amp; Analist i pavarur :: Autor librash :: Ueb- &amp; Grafik dizajner","sameAs":["https:\/\/fjala.info\/","https:\/\/facebook.com\/shkoder.net\/","https:\/\/linkedin.com\/in\/acokaj\/","https:\/\/x.com\/https:\/\/twitter.com\/acokaj","https:\/\/youtube.com\/channel\/UCWHTIr21i1vLKsLzVv1TM-w"]}]}},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/jehonashqiptare.al\/fjala\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/19309","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/jehonashqiptare.al\/fjala\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/jehonashqiptare.al\/fjala\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/jehonashqiptare.al\/fjala\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/jehonashqiptare.al\/fjala\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=19309"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/jehonashqiptare.al\/fjala\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/19309\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/jehonashqiptare.al\/fjala\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=19309"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/jehonashqiptare.al\/fjala\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=19309"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/jehonashqiptare.al\/fjala\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=19309"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}